SJLIMMERICKS

The blogspot of SJ Tilburg city 

yes, it is sure a pity 

the blog is almost dead 

it breakes my old head 

but no response means da witte nie 

Een webmaster uit Kruikenzeikstad 

Werd het gekruikenzeik zat 

Hij gebruikte zijn macht 

ook al was dat verdacht 

en gooide het gastenboek plat 

Een oud erelid uit Moergestel 

brulde hoepel nou eens op en snel 

geen lid dat het geloofde 

waardoor het vuurtje doofde 

Nu trekt er niemand nog aan de bel 

Een schaakdocent uit Eindhoven 

kon zijn ogen niet geloven 

Zijn zoontje van drie turven 

greep ook oudgedienden bij de lurven 

en dreef zelfs in de KNSB competitie naar boven

Control

Control, Control, control,

Mind my soul

Lang leve de restrictie
vrijheid geeft alleen maar frictie

Ooit was Stukkenjagers
een zooitje ongeregeld

Nu lijkt ons lot bezegeld
klokken aan klokslag acht uur

Vrijblijvendheid wordt te duur
weg met die goede oude tijd

We leven in de nieuwe zakelijkheid
roken doe je maar buiten de deur

Een niet roker houdt niet van de geur
en terecht, want het stinkt

Maar niet alles is goud wat er blinkt
Tolerantie was ooit een blijk van beschaving

Nu geldt nog maar een ding
efficientie gevolgd door ping ping ping

We waren een zooitje ongeregeld
nu zijn we een schaakvereniging

Theo

De Stukkenjagers vecht als een leeuw maar staat toch met lege handen

Een uitgebreid verslag van Herman Grooten op schaaksite.

Het gastenboek

Het gastenboek

SSSSt, het gastenboek slaapt
Bijna geen gast te zien de laatste tijd
Laat staan gasten
Het blijft stil daar
geruststellend stil
maar saai
De dood in de pot
De doofpot

Kroeglopers Tilburg 2-6-2018 wederom geslaagd

Zaterdag 2 juni 2018 was het zover. Het 5e kroeglopers duo toernooi uit Tilburg.

De aanmeldingen gingen wederom als een speer (allen dank daarvoor) en we kwamen uit op een aantal van 55 deelnemenende teams, alsin 110 spelers.
De aanmeldingen verliepen soepel dank zij Frans Konings en Mark Clijsen.

Traditioneel begonnen we een half uurtje later, iets wat we gedurende dag uit hebben laten lopen naar een uurtje. We hadden de hele dag droog en niet te warm weer. Op sommige locaties werd buiten geschaakt op anderen binnen en ik heb geen wanklank gehoord. Misschien hooguit resultaat gerelateerd, maar ach.

De prijsuitreiking verliep voorspoedig, waarbij de volgende prijzen werden uitgedeeld.

1e Lucas van Foreest & Hing Ting Lai 12,5
2e Thomas Beerdsen & Stefan Colijn 11
3e Egbert Clevers & Bob Jansen 10,5
Rating prijs 4200 Enrico Vroombout & Peggy van Amerongen
Rating prijs 4000 Jan Douwes & Erik Dignum
Rating prijs 3700 Koen Molenwijk & Tom Molenwijk
Rating prijs 3200 Ludo Groffen & Hans Groffen
Plaats5 Mees van Osch & Midas Ratsma
Plaats 19 Rosa Ratsma & Rens de Vent
Plaats 31 Carlos Hemmers & Arno Slagboom
Plaats 47 Eric van Dongen Bram op ten Berg
Plaats 53 Sander Lagarde & Stijn van Kruijsdijk
Plaats 55 Peter Nuytens & Eskil Severijns

Inmiddels stond Chiel in de keuken 80 burgers te bakken die we daarna soldaat hebben gemaakt.
Waarna we nog een afterparty hielden voor ieder wat wils.
Dank voor de mooie dag en tot volgend jaar.

Hierbij een link naar enkele foto’s.

Bram van den Berg

Alles went

Er liepen drie feeën door de Beurs. Er zweefden drie gratiën door Zorba de Griek en waar die hun voeten zetten kon niets de aanwezige stukkenjagers nog beletten, een groepssirtaki daverde door de verbouwereerde zaal. We waren erdoor! Stukkenjagers in de meesterklasse! We waren erdoor, we waren erdoor, eindelijk waren we erdoor! Er dansten drie feeën door de zaal, er zwalkten nog heel wat stukkenjagers door de nachtelijke stad. Een stad die zijn nieuwe rijkdom niet kende, nog niet….!

Zie clubblad april 2005

Alles went, klaarblijkelijk ook de promotie naar de meesterklasse. Bovenstaand fragment loopt over van de euforie die de promotie kennelijk bewerkstelligde. Vergelijk dat eens met de reactie van nu, nu we 13 jaar later het walhalla voor de derde keer mogen betreden.

De Stukkenjagers 1 gaat weer naar de Meesterklasse! (22-4-2018, Algemeen)
Voor de derde keer in de clubhistorie is SJ 1 erin geslaagd promotie naar de hoogste klasse te bewerkstelligen. De Toren Arnhem werd ter plekke met 7,5-2,5 aan de zegekar gebonden door zeges van Jasper Beukema (1), Herman Grooten (3), Mart Nabuurs (7), Mark Haast (8), Tijmen Kampman (9) en Anne Haast (10). Puntendelingen waren er voor Stefan Beukema (4), Lars Vereggen (5) en Mees van Osch (9), terwijl Nick Bijlsma (2) het loodje legde.

Een koele constatering van het feit met de individuele uitslagen en daarna een verwijzing naar het wedstrijdverslag op de schaaksite.

Tijden veranderen. Louis Couperus schreef Van oude mensen en de dingen die voorbijgaan.
Een geur van weemoed stijgt op.

Theo Mulder

Schaakbox deel 5

Schaakbox deel 4

De Stukkenjagers na 5 jaar terug naar de Meesterklasse!

Het verslag van het eerste team is te vinden via schaaksite.

Het vijfde

Er wordt alleen vermeld dat het vierde,  (de laatste)  NBSB  kampioen is.  NOU  dan  wordt het vijfde mooi vergeten. Het  vijfde heeft er maar liefst ook 15 jaar over gedaan om een keer  kampioen te worden van de 2e klasse NBSB. Volgens mijn info, om dat op te zoeken. Tja,  hoe gezellig was het ook weer om het clubblad te krijgen op de woensdagavond.  Maar ja, die  website. Alles staat er tegenwoordig in, dus i.p.v. gewoon je partij te spelen, spelen sommige spelers iets anders en krijgen dan de deksel op de neus. Dus laten we ook hier maar alle partij niet vermelden.

Wel heeft het vijfde weer geluk gehad. Ondanks slecht spelen van sommigen het kampioenschap binnen gesleept. Maar vooral die offday bij de baronie, waar wel de 4-4 in de maak bleek te zijn. Dus  werd het kampioenschap binnen gehaald bij raadsheer. Waar nota bene een tegenstander, als je de website leest, +2  staat en een grafzet deed.😉 en de partij naar de kloten heeft gespeeld. Dat deze ploeg het eigen graf heeft gegraven om tegen 2 tegenstanders 4-4  te spelen. Dus hierbij zeg ik wel, geluk dat we weer kampioen  zijn. 

    

Zoals de vorige verslaggever van het vijfde, mogen we ook hier weer 3 personen onder de loep nemen die weer goed bezig waren. De gebroeders De Rijt en niet te vergeten Huong Do. Met name  Do: als die gewoon de laatste partij remise had gepakt, was ze topscoorder. En natuurlijk niet te vergeten  alle invallers bij het vijfde  die ook een dik punt scoorden.

Ik  hoop dat we de komende blogspot meer artikel van het vijfde zullen zien en zo het voorbeeld 

van het 7de en het 6e  zullen volgen.

Carel  van  Alphen

Dat dekselse zevende

Dat dekselse zevende is

nog altijd zwevende

in zijn zevende hemel

met zijn tweede plek

ook al is het niet de begeerde

stek want ze zijn geen kampioen

zoals ze zich na het vorige seizoen

voorgenomen hadden

in dat streven grepen ze

als eerste het zesdebij de kladden en daarna

volgde de rest een voor een dat wil zeggen

de rest min een want meer dat was gewoon niet te doen

tegen die Roosendaalse ELO muur

want op den duur liep iedereen daarop

stuk en bezweek alles en iedereen onder

het juk van het hogere getal maar wat niet bezweek

was de bijzondere geest van het team

spelen in het zevende is als leven in a dream

wordt ervaren als een gezamenlijk feest

Wee degene die aan de samenstelling wil tornen

Hij of zij worde voer voor de wormen.

Theo Mulder

De Stukkenjagers met één been in de Meesterklasse

Het verslag van Stukkenjagers 1 is te vinden via Schaaksite.

Stukkenjagers 6 versus Staunton 2: 4,5-3,5

Dit was de dag van de kerende kansen, de chute in het Italiaanse sonnet, de zon die ons naar buiten lokte terwijl wij ons licht over de 64 velden moesten strooien, het eb dat de vloed terug de zee indreef, kinderen die plotseling toch weer als cowboys en indianen tegenover elkaar stonden, het mocht, het was de dag dat de einduitslag eindelijk eens een keer voor ons gunstig uitviel. Het leek er lang op dat we op de meeste borden ietsje beter stonden, maar gaandeweg de middag veranderde dat beeld enigszins.
Het gezicht van Paul sprak boekdelen toen hij zijn tegenstander achter het bord zag zitten, een uk die net zijn kleuterschooldiploma op zak had. Paul is namelijk allergisch voor schakende kinderen en dan met name voor meisjes. Dat luchtte dan voor de helft op, en hij was het die ons team op voorsprong zette! Hulde voor Paul die geconcentreerd bleef tot en met de laatste zet.
Even dreigde er een akkefietje tussen Hans en diens tegenstander. Het was onduidelijk wie er remise had aangeboden, ik had aan Hans gevraagd om nog even risicoloos door te spelen omdat de situatie op alle overige borden spannend bleef. De tegenstander protesteerde met luide stem. Om een nare sfeer te vermijden heb ik na kort overleg met beide spelers besloten om remise te accepteren. We bleven nog altijd op voorsprong.
Andries had weer eens een razend ingewikkelde stelling op het bord. Hij zorgde wel voor het volle punt en even lieten we de tegenstanders onze hielen zien. Dat beeld bleef gelijk na de remise van Jan (B), die daarvoor wel alles uit de kast moest halen. Knap gedaan!
Ton liet de wedstrijd uit zijn vingers glippen en verloor onmiddellijk, dat was jammer gezien het verloop van de partij. Wij hadden Ton een mooier resultaat toegewenst, maar zijn desalniettemin tevreden met zijn bereidheid om zo vaak als kan in te vallen.
Een debutant zorgde voor twee punten verschil. Elroy speelde een prachtige partij waarin constant druk op de tegenstander werd uitgeoefend.
Jan (W) behaalde een degelijke remise. Het had geen zin om op winst te gaan spelen, als dat al mogelijk was geweest! Remise was voldoende want daarmee was de buit binnen. Hoe vaak hadden we dit seizoen al niet met dezelfde cijfers verloren?
Theo verdient een compliment al vond hij zelf van niet. Tot het eind toe bleef hij voor de goede zaak strijden. Hij stond in het begin veel beter, maar heeft onderweg ergens de juiste afslag gemist. Als hij echter al had opgegeven toen Jan (W) nog voor het beslissende halfje moest zorgen, had dat misschien ook die wedstrijd beïnvloed. We hebben als team geopereerd. Hulde aan alle spelers! Hieronder zoals gebruikelijk de impressies van iedere speler afzonderlijk.
Aan het eind van de middag volgde een gezellig samenzijn tussen het zesde en het zevende, georganiseerd door captain Wil. Ook al is er sprake van enige rivaliteit, wij gunnen het zevende team het succes dat zij dit jaar hebben behaald!

ANDRIES DELIËN - MARTIJN STRUIJS                             1-0
De laatste wedstrijd van het seizoen wilde ik persé winnen.  Dat betekende geconcentreerd spelen, rustig en gedegen de partij opzetten. Rustig wordt het nooit wanneer de tegenstander tegengesteld  rocheert. Ik kwam goed uit de opening. Wanneer ik de ‘bevrijdingszet’ op zet negen doe, geeft Stockfish -0.62 aan. In ieder geval dus gelijkwaardig. Dan begint  wit op zet 13 aan de pionnenopmars met h4. Zwart ontwikkelt tegenspel op de damevleugel, waarop wit zijn witte loper offert. Twee pionnen voor een loper. Stockfish geeft hier 0.00 aan. De volgende zet van wit lijkt goed, de koning staat niet meer gepend, maar de computer geeft ineens -1.43 aan. Zwart start zijn opmars met de b-pion: het verschil is al bijna 3 punten. Wanneer wit met de b-pion op c3 terugneemt, ligt zijn ‘koningsstelling’ open. Het verschil is dan al 10.30. De wedstrijd is hier al gekanteld. Het spel voor zwart wordt makkelijk. Zwart kan met dreigingen ontwikkelen. Dan gaat het snel.  Op zet 33 geeft wit op. Het klinkt allemaal vrij simpel, toch was het een partij met veel ingewikkelde stellingen, tactisch als strategisch. Er gebeurde aan beide kanten veel, beide spelers hadden veel mogelijkheden om te benutten en moeilijkheden om op te lossen. Geen saaie pot, maar een dynamisch gevecht.

THEO MULDER - TONIE SCHNEPPER                               0-1
Lekker weer, lekker zonnetje, lekker relaxen op het terras totdat een scooter gevolgd door een donderbui de aderen vol adrenaline jagen. Met die adrenaline naar binnen en naar boven en aan de slag.
Zonnige opening maar daar niet van weten te genieten, de wolken pakken zich samen en het wordt te ingewikkeld. De vermoeidheid slaat toe, de adrenaline werkt averechts, het hoofd loopt om en ook de koning gaat om.

JAN WEIJTERS - JAN VAN EGMOND                                1/2-1/2
Rond het middaguur scheen de zon uitbundig die daardoor binnen zorgde voor vals licht. Ik was blij dat de tegenstander zo nu en dan ging verzitten, dan kon ik tenminste zien waar de stukken precies stonden. In de opening had ik al direct veel tijdvoordeel en op de zevende zet kon ik de epion van mijn tegenstander inrekenen. Jan zag niet dat hij zijn paard naar a4 ipv naar e2 moest spelen. Later gaf ik volkomen onnodig (zo bleek na analyse) die pion weer terug. Ik had mijn koningspaard nog niet ontwikkeld en ik zag te veel spoken. Na afruil hield ik vrije pionnen over op de koningsvleugel en van wit moest het gevaar juist via de damevleugel komen. Ik had mijn kansen verspeeld en moest nog hard werken voor remise. Jan was net zo voorzichtig als ik. Van mijn kant was het begrijpelijk, ik speelde om het team te laten winnen. Een halfje was voor ons goed genoeg. Maar ik begreep mijn tegenstander niet. Als ik in zijn schoenen had gestaan had ik doorgespeeld! Voor Staunton leverde alleen winst nog een punt op. Met het resultaat was ik uitermate tevreden, met het partijverloop veel minder.

ELROY KERSTENS - TAMARA VAN BOXTEL                     1-0
Ik speelde tegen het Albin’s tegengambiet. De theorie van deze opening zat niet meer vers in het geheugen, dus ik week slim op zet #3 van de main line af. Omdat ik dacht dat Tamara kort daarna een sterk dreigende positie zou krijgen, offerde ik een loper voor 2 pionnen. Een blunder die ongetwijfeld verlies had betekend, zag zij gelukkig over het hoofd. Tenslotte maakte ze een cruciale fout waardoor ik tactisch een stuk won. 1-0.

TON TEPE - RINUS MERKIES                                             0-1
Zwarte kater: Precies op zet 64: mijn C-pion gaat promoveren. Tijd voor een wanhoopsoffensiefje van mijn tegenstander. Ik krijg een schaakje en heb 4 opties, 3 ervan zijn probleemloos winnend voor mij. Ik produceer de vierde. Of, zoals Lefevere - ploegbaas van Terpstra – na de Ronde van Vlaanderen zei: “het kon alleen nog mis, als er een zwarte kater over de weg zou lopen”.

JAN BERGSMA - OWEN VAN SANTEN                              1/2-1/2
Na een wat moeizame start met een een klok die niet goed liep en met een tegenstander die werd geconfronteerd met 2 koningen op het bord (en geen dame dus) speelde ik afgelopen zaterdag in aantal zetten een van de langste partijen die ik ooit gespeeld heb. Na slordig stukverlies in het begin en de zelfverzekerdheid die ik op het gezicht van mijn tegenstander kon aflezen ging ik er lange tijd vanuit dat het een verloren zaak was, maar uiteindelijk werd het na 70 (!) zetten toch nog remise. Misschien uiteindelijk ook wel terecht nadat we  in de analyse achteraf konden concluderen dat we qua aantal blunders niet voor elkaar hebben ondergedaan. Een partij om snel weer te vergeten….
 
PAUL VERMEE - DAVID HULTERMANS                              1-0
  Schaken op zaterdag in de Balkonkamer.
Voor het eerst van mijn leven speel ik een partij waarbij ik twee notatieformulieren nodig heb. Nog nooit heb ik zoveel geduld gehad. Maar ik moest en zou winnen. Althans geduld hebben en goed kijken. Nou dat ging goed. Al meteen na de opening ging het voorspoedig. Dit wordt kat in het bakkie zag ik al. En toen oeps bij zet 10 laat ik mijn dame pennen met mijn toren, aangevallen door een loper. De moed zakte me in de schoenen. Ik verloor een toren, maar stond een pion voor en de tegenstander had er op de c lijn 3 achter elkaar. Tevens wist ik zijn loper en toren gevangen te houden gedurende de hele partij. Met veel geduld kon ik omruilen en stuk voor stuk pionnen opruimen. David, zo heette mijn zeer jonge tegenstander, raakte uitgeput en maakte een foutje. Weg toren. Toen was het even opletten en goed uitspelen.
Mooie pot, heerlijk gegeten en met veel sterke verhalen en goed weer veel te veel alcohol gedronken ’s avonds. Om 11.00 uur thuis gearriveerd. Ik hoop dat Björn ook goed thuis gekomen is.

HANS GROFFEN - EMILE PONJEE                                     1/2-1/2
Ongemakkelijke remise
Mijn laatste partij speelde ik met wit tegen Emile van onze tegenstander uit Etten-Leur.
Een aardige vent die mij vroeg of hij eerst wat mocht eten, dus ik gelijk maar even koffie gehaald.
Ik begon met c4 en vervolgde met wat ik wel vaker speel. Dit kostte hem wat bedenktijd, maar hij deed geen slechte tegenzetten.
Ik kon nergens voordeel opbouwen.
Na gedwongen afruil van stukken leek het al snel op remise uit te draaien. (Wat ik normaal niet zomaar doe!)
Remise, toen dat woord viel was het wat ongemakkelijk.
Ik zei dat moet ik eerst overleggen met mijn teamcaptain en daarna is het pas bespreekbaar.
Maar hij wilde dit heel graag ,ik sprak hier Jan over en die zei dat ik voorzichtig nog even door moest spelen.
Mijn tegenstander (iets te luid) begreep dit overleg niet en het voelde wat ongemakkelijk aan hierdoor .
Hij zei later dat zou mijn team ook eens moeten overwegen om het zo te doen.
Na overleg is er toch remise overeengekomen.
Buiten hebben we het nagespeeld en het draaide telkens uit op remise.
De stelling was zodanig dat ik moest gaan forceren; ik probeerde dat hetgeen niet zonder risico was, maar hij wilde er perse niet in meegaan en besloot tot herhaling van zetten.
Voor mij voelde het als opluchting dat het toch wel echt op remise uitdraaide.
Het was wederom een leuke dag.

SJ 6 tegen Vught 2

In een tot gemeenschapshuis omgetoverd woonhuis,  “Ons Home”, trof Stukkenjagers 6 het tweede van Vught. Het intieme zaaltje had iets knus met aankondigingen van een workshop paranormale waarnemingen door middel van foto’s van overledenen of bloemen, de aankondiging van een optreden van de Vughtse Diva’s en een rekje met folders van de KBO. Andries Deliën kreeg met wit aan het topbord in een rustige d4-opening een gelijke stelling met een half-open c-lijn tegenover een half-open e-lijn van tegenstander Kees de Laat. Het werd nooit wild en driest. Met weloverwogen zetten van weerskanten bleef de remise gedurende de gehele partij de meest waarschijnlijke uitslag. Harry Buyvoets had het aan bord 2 lastiger om het evenwicht te handhaven. In een open Siciliaan met a6 en e6 slaagde witspeler Wolter de Vries erin om kleine voordeeltjes als het loperpaar en een geïsoleerde zwarte d-pion te verzamelen. Allemaal niet rampzalig, maar toch lastig om eigen kansen te scheppen. Rond de klok van 3 uur vertrouwde Harry de non-playing captain, Guus van Heck,  toe beduidend minder te staan en dat opgeven in het verschiet lag. Harry speelde met loper, paard en 3 pionnen tegen toren en 6 pionnen nog een behoorlijke tijd geconcentreerd door, maar moest erkennen dat er niks mis was met zijn eerdere taxatie van de stelling en zijn prognose van de uitslag. Op bord 3 moest invaller Theo Mulder het opnemen met wit tegen Sije Zeldenrust. Theo uitte bij het horen van de naam van zijn tegenstander dat deze geen moment rust zou krijgen. Vandaar wellicht de 1.b4 -opening. Het geval wil echter dat de Oerang-Oetan of Sokolsky zowat de huisopening van de Vughtse schaakclub is en 1.b4 dan ook geen paniek bij de zwartspeler veroorzaakte. Het zevende is gewaarschuwd; de Oerang Oetan nakijken is voor de slotronde geen overbodige luxe. Hoe dan ook, Theo kwam geleidelijk onder druk te staan, kreeg een loper op a1 niet echt in het spel en moest uiteindelijk  de koning omleggen. Ook op het vierde bord een invaller, Carlo Butalid, en ook hier een Oerang Oetan, ditmaal met ruil van de e- en de b-pion. Carlo kwam tegen Peter Loman in een eindspel met een loper en pion minder terecht en kon dat ondanks flink tegenstribbelen niet houden. Met een half punt aan de eerste 4 borden, moesten de wonderen van de borden 5 t/m 8 komen. Dat lukte maar ten dele. Invaller Bert Wels, te elfder ure (in feite na twaalven) als 8^ste en na later in Vught bleek als 9^de speler opgetrommeld,  verweerde zich tegen Jacques van der Vall kranig op het vijfde bord en zou zowaar behoorlijke kansen gekregen hebben indien hij besloten had om zijn paard naar b5 te dirigeren in plaats van zijn loper op dat veld te posteren. Niet voor lang. Na het wegjagen met a6 was er na de terugtocht naar e2 of d3 nog geen man overboord geweest, maar Bert koos voor d7 als vluchtveld. En dat luidde het begin van het einde in. Jammer. Coen Klaassen, onze vierde invaller, nam het met zwart aan bord 6 op tegen Jos Stehmann. Al vrij rap had Coen een overweldigende stelling met een pion meer, een centrum vol pionnen, en een tegenstander met twee h-pionnen naast een lege g-lijn, en een koning die op e8 huisarrest had. Genoeg voordeel om een mataanval op te zetten. Het kon op een gegeven moment op meerdere manieren, maar Coen koos de mooiste met een dameoffer op h8! Paul Vermee kreeg vrijwel vanuit de opening de betere stelling, ook omdat zijn tegenstander Frank Donders insluiten en vangen van Pauls loper op b7 achterwege liet om in plaats daarvan met een loper dood en verderf in de buurt van de witte koning te zaaien. Overtuigend was dit niet en het had ook niet tot snelle opgave van Paul hoeven te leiden, zoals Paul ook later aangaf. Helaas kondigde een “Oh Shit!” aan dat een nul ingevuld kon worden op het wedstrijdformulier. Op het laatste bord scoorde Hans Groffen zijn inmiddels vaste punt. Tegen Steve Koot kwam Hans al in de openingsfase (alle 16 pionnen stonden nog op het bord) een volle toren voor doordat wit met  Ke2 (??) onnodig zijn loper blokkeerde en wat erger was  Pg3+ met slaan op h1 toeliet. Hans maakte geen fout en verzilverde het materiële overwicht gedecideerd. 5.5-2.5 verlies dus. 

aIn een tot gemeenschapshuis omgetoverd woonhuis,  “Ons Home”, trof Stukkenjagers 6 het tweede van Vught. Het intieme zaaltje had iets knus met aankondigingen van een workshop paranormale waarnemingen door middel van foto’s van overledenen of bloemen, de aankondiging van een optreden van de Vughtse Diva’s en een rekje met folders van de KBO. Andries Deliën kreeg met wit aan het topbord in een rustige d4-opening een gelijke stelling met een half-open c-lijn tegenover een half-open e-lijn van tegenstander Kees de Laat. Het werd nooit wild en driest. Met weloverwogen zetten van weerskanten bleef de remise gedurende de gehele partij de meest waarschijnlijke uitslag. Harry Buyvoets had het aan bord 2 lastiger om het evenwicht te handhaven. In een open Siciliaan met a6 en e6 slaagde witspeler Wolter de Vries erin om kleine voordeeltjes als het loperpaar en een geïsoleerde zwarte d-pion te verzamelen. Allemaal niet rampzalig, maar toch lastig om eigen kansen te scheppen. Rond de klok van 3 uur vertrouwde Harry de non-playing captain, Guus van Heck,  toe beduidend minder te staan en dat opgeven in het verschiet lag. Harry speelde met loper, paard en 3 pionnen tegen toren en 6 pionnen nog een behoorlijke tijd geconcentreerd door, maar moest erkennen dat er niks mis was met zijn eerdere taxatie van de stelling en zijn prognose van de uitslag. Op bord 3 moest invaller Theo Mulder het opnemen met wit tegen Sije Zeldenrust. Theo uitte bij het horen van de naam van zijn tegenstander dat deze geen moment rust zou krijgen. Vandaar wellicht de 1.b4 -opening. Het geval wil echter dat de Oerang-Oetan of Sokolsky zowat de huisopening van de Vughtse schaakclub is en 1.b4 dan ook geen paniek bij de zwartspeler veroorzaakte. Het zevende is gewaarschuwd; de Oerang Oetan nakijken is voor de slotronde geen overbodige luxe. Hoe dan ook, Theo kwam geleidelijk onder druk te staan, kreeg een loper op a1 niet echt in het spel en moest uiteindelijk  de koning omleggen. Ook op het vierde bord een invaller, Carlo Butalid, en ook hier een Oerang Oetan, ditmaal met ruil van de e- en de b-pion. Carlo kwam tegen Peter Loman in een eindspel met een loper en pion minder terecht en kon dat ondanks flink tegenstribbelen niet houden. Met een half punt aan de eerste 4 borden, moesten de wonderen van de borden 5 t/m 8 komen. Dat lukte maar ten dele. Invaller Bert Wels, te elfder ure (in feite na twaalven) als 8^ste en na later in Vught bleek als 9^de speler opgetrommeld,  verweerde zich tegen Jacques van der Vall kranig op het vijfde bord en zou zowaar behoorlijke kansen gekregen hebben indien hij besloten had om zijn paard naar b5 te dirigeren in plaats van zijn loper op dat veld te posteren. Niet voor lang. Na het wegjagen met a6 was er na de terugtocht naar e2 of d3 nog geen man overboord geweest, maar Bert koos voor d7 als vluchtveld. En dat luidde het begin van het einde in. Jammer. Coen Klaassen, onze vierde invaller, nam het met zwart aan bord 6 op tegen Jos Stehmann. Al vrij rap had Coen een overweldigende stelling met een pion meer, een centrum vol pionnen, en een tegenstander met twee h-pionnen naast een lege g-lijn, en een koning die op e8 huisarrest had. Genoeg voordeel om een mataanval op te zetten. Het kon op een gegeven moment op meerdere manieren, maar Coen koos de mooiste met een dameoffer op h8! Paul Vermee kreeg vrijwel vanuit de opening de betere stelling, ook omdat zijn tegenstander Frank Donders insluiten en vangen van Pauls loper op b7 achterwege liet om in plaats daarvan met een loper dood en verderf in de buurt van de witte koning te zaaien. Overtuigend was dit niet en het had ook niet tot snelle opgave van Paul hoeven te leiden, zoals Paul ook later aangaf. Helaas kondigde een “Oh Shit!” aan dat een nul ingevuld kon worden op het wedstrijdformulier. Op het laatste bord scoorde Hans Groffen zijn inmiddels vaste punt. Tegen Steve Koot kwam Hans al in de openingsfase (alle 16 pionnen stonden nog op het bord) een volle toren voor doordat wit met  Ke2 (??) onnodig zijn loper blokkeerde en wat erger was  Pg3+ met slaan op h1 toeliet. Hans maakte geen fout en verzilverde het materiële overwicht gedecideerd. 5.5-2.5 verlies dus.

Guus van Heck

Stukkenjagers wint topper tegen DSC Delft

Het verslag van Stukkenjagers 1 is te vinden via Schaaksite.

Van Alpejager naar Stukkenjager Over stijgen en dalen

Onverwachte winst voor Wil Wouts

Luidde de kop op onze website

Van de zwarte winnaars was Wil Wouts verreweg de meest opvallende. Hij bleef de hele avond in opperste concentratie en kreeg in het eindspel loon naar werken, tegen niemand minder dan Theo Mulder

Niemand minder dan Theo Mulder? De man die bij de beklimming van ELO berg nooit hoger kwam  dan ± 1700 meter, en dat is al weer erg lang geleden, en die tegenwoordig zijn tent op plus minus 1400 meter opslaat.

Ik moest daarbij denken aan een gedicht van Paul van Opstaijen. Toen Wil nog maar net lid van onze club was, heb ik een paar potjes tegen hem gespeeld en zijn conclusie toen was dat hij nog een paar maatjes te klein voor me was. Inmiddels is dat aardig aan het veranderen, vandaar mijn associatie met het Alpejagerslied van Paul van Opstaijen, waarvan de eerste regels als volgt luiden

Een heer die de straat afdaalt

een heer die de straat opklimt

twee heren die dalen en klimmen

dat is de ene heer daalt

en de andere heer klimt

vlak vóór de winkel van Hinderickx en Winderickx

Theo M

Hoe Goliath eenvoudig de baas bleef (SJ 6-RSG)

Bij zo’n uitslag laat ik voor de hand liggende namen als David en Klein Duimpje maar gevoeglijk achterwege, want wij waren op deze dag niet goed genoeg om als gevaarlijke underdog te functioneren. Dat leek er wel even op toen Hans Groffen wederom ons achttal op een bemoedigende voorsprong zette. Bij een rondgang langs de borden dacht ik dat er op een goede dag aan een paar borden meer in zou zitten dan een kansloze nederlaag. Vooraf wisten we dat het heel moeilijk zou worden, maar toch: zo’n afstraffing doet enorm veel pijn. Na Hans’ mooie prestatie waren we rond de klok van 15.00 uur volledig uitgeteld. Één voor één gingen we de bietenbrug op. Overigens geen schande tegen een tegenstander die minstens een klasse hoger moet spelen. Een pleister op de wonde is dat ons zevende team voorlopig gelijke tred houdt met deze gedoodverfde kampioen. Wij kunnen hen voor de volgende ronde alleen maar veel sterkte toewensen en hopen dat RSG weer niet in de sterkst mogelijke opstelling verschijnt.

ANDRIES DELIËN - MARC NAALDEN                      0-1
Ik had me zo verheugd op deze partij. Eindelijk mocht ik in deze competitie spelen tegen een ruime 1800-speler. Ik had me voorbereid. Partijen van verschillende spelers van RSG nagespeeld. Ook partijen van Marc Naalden. Ik wist hoe hij met wit opende. De eerste tien zetten gingen vrij snel. De computer gaf bij zet 8, zet 10 en 12 keurig 0.00 aan. Marc speelde positioneel goed, loerend op kleine voordeeltjes. Op zet 21 speel ik Dame b4: of binnendringen of dameruil. Mijn plan was dameruil. De computer geeft op die zet aan: 0.00  Alles was volledig in evenwicht! I.p.v. dameruil trek ik de dame terug naar een verkeerd veld. Op het moment dat ik hem loslaat zie ik dat ik de partij in een zet verlies. Wat een blunder.

TON TEPE - ARCO SCHUMACHER                          0-1
Hierbij een poging om mijn partij in 64 woorden te verbeelden (deze eerste 11 en wat er tussen de haken staat, tellen ook mee). Na een zet of 12 zag ik me genoodzaakt een paard voor een toren te accepteren. Even leek het er op dat ik er 2 krachtig opererende lopers voor terug kreeg. Helaas, de lopers liepen vast: 0-1 zo ging dat!

JAN WEIJTERS - TED VAN ECK                                0-1
Het enige positieve dat ik aan deze partij heb overgehouden is dat ik lange tijd goed spel heb laten zien met in gedachten een remise (of meer) als mooi eindresultaat. Mijn tegenstander was in het eindspel net iets gewiekster dan ik. Na afwikkeling van stukken hield ik een hinderlijke dubbelpion over op de f-lijn. In die fase dacht ik nog remise te kunnen houden. Helaas was de realiteit anders en moest ik me tenslotte gewonnen geven.

GUUS VAN HECK - NICO KLOOSTERBOER            0-1
Tegen Nico Kloosterboer kreeg ik met wit een stelling die heel lang volledig in evenwicht was. Een gesloten Siciliaan waar tot ver in het middenspel niks geks gebeurde. Net toen mijn tegenstander, zoals hij later bij de korte analyse aangaf, overwoog om remise aan te bieden, was ook ik tot de conclusie gekomen dat een puntendeling het onvermijdelijke slot zou zijn. Niet dus. In mijn ijver om zo snel mogelijk ½-½ op het scoreformulier te kunnen schrijven besloot ik tot een algehele afruil op d4 waardoor aan beide kanten 2 pionnen, 2 torens en 2 stukken zouden verdwijnen. Dat zou waar geweest zijn als ik eerst even, voordat ik mijn damepion van d3 naar d4 dirigeerde,  mijn koning van g1 naar het veilige h1 verplaatst had. Een ongeluk, maar ook geluk zit in een klein hoekje. Met de koning op g1 kon zwart in plaats van slaan, slaan, slaan, slaan, …., slaan ergens halverwege een penning over de a7-g1 diagonaal aanbrengen. Geen ½-½ dus, maar het ratingconforme 0-1.

JAN BERGSMA - CHRIST DE VETH                          0-1
Tegen RSG was het spelen vanuit de underdog positie; als team, maar ook voor mezelf met een rating die 500 punten lager lag  dan die van mijn tegenstander. Daarom was ik - geheel tegen mijn gewoonte in - maar eens heel verdedigend gaan spelen om het in ieder geval zo lang mogelijk vol te houden en wie weet hem uit te lokken toch een fout te maken. Dat eerste is wel gelukt gezien het feit dat we uiteindelijk beide nog maar een klein half uurtje op de klok hadden staan, maar verder kreeg ik geen schijn van kans. Kan niet anders dan me er bij neerleggen.

JAN VAN DEN DRIES - FRANK ROCKX                    0-1
Over mijn partij tegen Frank Rocks van RSG kan ik weinig verheffends vertellen. Met wit op bord 6 kwam ik erg vervelend uit de opening. Waar de fout precies ontstond, weet ik (nog) niet, maar feit was dat ik na 15 zetten reeds een paard achter kwam te staan. Dat paard moest ik geven, want anders ging mijn dame de doos in en kon ik beter meteen opgeven. Een pionnetje meer was alles wat ik aan compensatie kon creëren voor dat ongelukkige paard maar mijn stelling bood weinig perspectief. Mijn stukken stonden gewoon niet lekker en de paarden van mijn tegenstander waren levensgevaarlijk en drongen eendrachtig samenwerkend met regelmaat mijn stelling binnen. Geen moment had ik hoop op beter en nadat diverse stukken waren afgeruild, restte mij weinig anders dan de ongelijke strijd te staken. Een van mijn slechtste partijen sinds jaren zat er gelukkig op en later bleek dat dat voor veel teamgenoten gold, want 1-7 was een fikse afstraffing. Hopelijk kan SJ 6 zich oprichten en kunnen we de competitie nog positief afsluiten met mooie resultaten tegen Vughtse Toren 2 uit en Staunton 2 thuis.

PAUL VERMEE - BEN CARTENS                               0-1
Het was de drukste dag sinds het bestaan van Cinecitta en dan ook nog 120 schakers er bij. Dat resulteerde in nogal wat spanning bij mij en mijn buurman, die tegen Jan zat te schaken. Deze man begon te klagen over Cinecitta met nogal luide stem.
Omdat ik dit uiteraard niet pik, kreeg hij van mij repliek, waardoor ik met nogal weerbarstige gevoelens verder moest schaken.
Mijn opponent was een aardige man, wat niet wil zeggen dat ik hem zomaar laat winnen. Het ging gelijk op en ik stond redelijk goed vond ik (anderen vonden dit ook, zo werd me verteld).  Bij zet 21 werd het spannend en mijn hersencellen signaleerden….op één veld mag je je dame niet neerzetten (die werd daar dan nl. aangevallen) en dat was f7.  Als alternatief bleven e7 en c7 over, waarbij ik c7 steeds de beste optie vond, hoewel ik niet verder kan denken dan een zet vooruit. Na veel denken, wikken en wegen besloot ik dame naar c7 en deed mijn zet. En wat denk je, ik zette hem op f7, waarbij mijn dame gepend stond tussen loper en koning.
Ggggvvvdddd…ja nu was het verloren…ik heb de man een hand gegeven, wat natuurlijk nooit mag. Ik had kunnen proberen op pat te spelen, maar hier had ik echt geen zin meer in.
‘s Avonds heerlijk en met veel plezier afgesloten in het restaurant. Ik vond het een geslaagde dag, vooral omdat het 7e wel won.

HANS GROFFEN - FRANS JONKERS                       0-1
Deze keer kwam medekoploper uit Roosendaal op bezoek en alhoewel ze torenhoog favoriet  waren, moest de match toch nog wel gespeeld worden .
Ik speelde dit keer met wit tegen Frans Jonkers en dacht laat ik maar vol op de aanval gaan en zien hoe mijn tegenstander hierop reageert.
Na de openingszetten en afruil van loper/paard kwam ik sterk te staan .
Frans maakte op een gegeven moment een fout, ik ging druk op zijn dame zetten.
Hij maakte een verrassende  keuze met zijn toren en verloor zijn dame ....dit was pure winst!
Ik moest wel voorkomen dat zijn toren en loper mij schaak konden geven wat tot stukverlies zou hebben geleid.
Toen dit lukte kon ik iets later zijn koning in de problemen brengen en een toren pakken. Hij besloot daarna meteen op te geven.
Het zal misschien ook meegespeeld hebben dat hij uit de nachtploeg kwam en moe was, zoals hij me vertelde.
Heel sportief kreeg ik complimenten van hem over onze partij.
Dit was een mooi begin en ik was steeds meer benieuwd hoe we het als team ervan af gingen brengen.

NUENEN 2 VERSUS STUKKENJAGERS 6 4-4

Tot de voorlaatste dag was het onduidelijk in welke samenstelling we ditmaal zouden aantreden. Maar we verschenen met een voltallige opstelling in steunpunt De Goudvink te Nuenen. Een soort wijkgebouwtje waar het niet bepaald warm was, met als gevolg dat de co-captain op een zeker moment zijn jas maar aantrok. Dat mocht niet baten. Hij verloor uiteindelijk.

De totale wedstrijd dreigden we even voor de derde keer met 4 1/2-3 1/2 te verliezen, nadat wij in een eerdere fase met eenzelfde uitslag dreigden te gaan pronken. Uiteindelijk zijn we blij met het gelijkspel maar er had veel meer in gezeten!

We stonden al vrij snel voor door een overwinning van Hans Groffen, statistisch gezien moest die zege vandaag wel komen. Ook Jan van den Dries haalde verdiend het punt binnen. Coen Klaassen en Paul Vermee verloren vervolgens hoewel de laatste er niet slecht voor stond. Theo Mulder tekende voor een degelijke remise. Bij Harry stond het bord nog vol stukken toen plotsklaps door zijn tegenstander de handdoek in de ring werd gegooid. Zijn paard bleek onverdedigbaar. Ineens stonden we er florissant voor. Jan Weijters diende niets anders te doen dan zijn tegenstander bezig te houden want Jan Bergsma stond een gezond stuk voor. Helaas zag hij een verraderlijke penning over het hoofd. Wij zagen het met lede ogen aan. Het pleit voor Jan dat hij met een pion minder remise maakte.

Even waren wij in het land van Van Gogh, maar zo kleurrijk als op zijn schilderijen werd het bij ons net niet!

Een rondje langs de borden met authentiek commentaar:

Hans Reusink - Harry Buyvoets          0-1

Eerst speelden we onze stukken eruit. Tussendoor werd het centrum vooral door wit bezet. Na schermutselingen op beide zijden vergreep zwart zich in een pionnetje waarna zijn paard op e4 diagonaal en verticaal genomen werd. Einde partij.

Harry

Jan Spruijt - Jan Weijters                    1-0

Anders dan zijn achternaam deed vermoeden had mijn tegenstander een respectabele leeftijd die de mijne ruimschoots overtrof. Hij speelde degelijk maar ik beging een blunder op de 12e zet. Ik had net mijn lopers op de Damevleugel in stelling gebracht om in de verre toekomst een aanval op zijn koning te kunnen ondernemen toen mijn opponent een uitval met zijn paard naar g5 deed. Niks aan de hand als je maar niet argeloos h7-h6 speelt zoals ik. Hier was g7-g6 het enige juiste antwoord. Ik offerde noodgedwongen nog maar een stuk om in de partij te blijven en de éminence grise in het kader van het teambelang bezig te houden. Dat kon ik tot de 50e zet volhouden. Toen was de stand weer gelijk.

Jan

George Dujardin - Theo Mulder          1/2-1/2

Twee verzoeken

Verzoek 1 Kun je zaterdag invallen in het zesde?
Verzoek 2 Na afloop van de wedstrijd, wil je een verslagje over jouw partij opsturen?

Is dat nodig? De uitslag is toch al bekend, wat valt er dan nog meer te vermelden?
Maar goed, veel grijs of enigszins kaal, veel buik, veel man, weinig vrouw, maar vooral koud.
Mijn eerste partij sinds acht maanden na twee probeersels op vrijdag middag. Ik trof een tegenstander van min of meer gelijk niveau, zowel qua leeftijd als qua elo. Mijn witvoordeel reikt niet verder dan de keuze uit 1. b4 of 1. e4. Het werd een CaroKann die binnen de kortste keren niet als zodanig te herkennen viel. Ik dacht dat ik wat voordeel kreeg, maar op mijn niveau zegt dat niets en dat bleek. Op het moment dat ik ten aanval wilde trekken moest ik de verdediging in en dat lukte. Remise.

Theo

Rinus de Keizer - Coen Klaassen        1-0 

In mijn partij werd mijn witte loper al snel opgejaagd waardoor ik de fout maakte deze loper te offeren om de korte rochade eruit te halen.

Dit bleek niet erg veel dreiging op te leveren dus kreeg ik het erg druk met keepen.

Toch kon ik een stuk terug winnen en stond ik nog maar 1 pion achter, waarna ik weer een steek liet vallen die uiteindelijk fataal bleek.

Coen

Anton van Lier - Jan van den Dries      0-1

Op bord 5 speelde ik met wit tegen Anton van Lier, de teamleider van Nuenen 2. Ik bouwde rustig op en optisch leek Anton goed te staan, maar schijn bedriegt! Ik liet hem komen met zijn stukken en zette intussen mijn stukken op de juiste plekken. Hij kwam enigszins roekeloos met een paar stukken mijn stelling binnen en moest dat bekopen met kwaliteitsverlies. Met twee torens en een paard was het lekker spelen voor mij tegen zijn toren, paard en loper. Toen ik verderop een stuk won, was het gedaan met het verzet van Anton en gaf hij de partij op!

Jan van den Dries

Reinoud van Mens - Jan Bergsma      1/2-1/2

Zenuwslopend was het afgelopen zaterdag in Nuenen. Vooral toen na bijna drie en een half uur alle overige partijen al lang waren afgelopen, en iedereen van ons team maar ook van die van de tegenstander zich bij een stand van 3,5 – 3,5 rondom het 6e verzamelde om te kijken hoe ik in een gewonnen stelling een enorme blunder beging en vervolgens in een verloren pionneneindspel er voor de poorten van de hel toch nog een remise voor mezelf en voor het team wist uit te slepen. De adrenaline en gemengde gevoelens hebben mij geen goede nachtrust bezorgd maar ik kon me troosten met de gedachte dat ik met deze ervaring weer een hoop heb geleerd!

Jan

Dick Warbout - Paul Vermee                1-0

Ik weet al niet meer wat het betekende….maar de PION (stond op een bord dat buiten aan een van de muren van het gebouwtje hing) is iets met bejaard en nog wat!!!

In een koude zaal die dienst moet doen als buurtvereniging en waarvan niemand van de Stukkenjagers jaloers op zou zijn…begin ik uiteraard met f4-e6…Pf3-d5..e3-a6 en ga zo maar door totdat ik denk dat ik echt goed sta. Dat was ook zo volgens enkele geleerden onder ons….En ja ik zie het al voor me….een torenoffer op g7 en dan gaat meneer mat in drie zetjes heb ik berekend …of ik win een paar stukken incluis zijn dame…Nou dat was ook zo, maar mijn tegenstander kon op tijd wegkomen en ik kwam steeds een zetje tekort voor matje, plus ik speel verkeerd en mijn tegenstander haalt even een dame op aan de overkant…Wel, gelukkig ben ik niet de enige. Jan Bergsma geeft ook een compleet gewonnen partij uit handen. Gelukkig weet hij daarna nog heel goed remise te houden, waarna wij enigszins teleurgesteld met 4-4 huiswaarts keren. Dit hadden de Nuenense boys niet verdiend…volgende keer krijgen we ze eronder…

Paul Vermee

Raymond Jardel - Hans Groffen           0-1

Ik had vandaag weer veel zin om een goede partij te spelen en zeker na het vorige verlies wilde ik graag winnen. Ik speelde tegen een invaller die opende met een sterk centrum. Raymond bleek snel te willen spelen, iets wat ik ook graag doe maar wat in het verleden al regelmatig slecht is afgelopen.

Ik overwoog ditmaal mijn tegenzetten zorgvuldig en hij verloor al snel een pion. Vervolgens zelfs een paard of een loper. Ik moest wel blijven opletten vanwege een dreigend schaak met als gevolg stukverlies .

Ik ruilde eerst de dames af waardoor hij niet meer kon rokeren.

Ik nam zijn loper hetgeen voor mijn loper het gunstigst bleek te zijn. 

Raymond bleef snel spelen en ik wachtte rustig af. Even later kon ik weer een toren winnen.

Door daarna vaak schaak te geven kreeg hij geen kans meer om terug in de partij te komen.

Ik bleef geconcentreerd en maakte geen fouten.

Hans 

Stukkenjager 7 barst van het zelfvertrouwen

Met zijn allen op de fiets naar Goirle, droog weer en een gezellige sfeer, dat leek niet stuk te kunnen, maar toch heerste er een meer gespannen sfeer dan in het begin van de competitie.

We waren de competitie heel ontspannen zonder enige illusie begonnen maar na 3 gewonnen wedstrijden stonden we gedeeld bovenaan en dan gaan er ineens andere spanningen opgeld doen.

Onze grote broers van stukkenjager 6 hadden van EGS 2 gewonnen en omdat wij steeds een half of heel puntje meer scoren waren we ervan overtuigd dat het moest kunnen.

Volgens de teamleider zou EGS 2 weleens met een verrassende opstelling kunnen komen.

Hierop was geanticipeerd en wij hadden ook een verrassende opstelling , maar niet zomaar uit de lucht gegrepen, er was wel over nagedacht.

We gingen ervan uit dat ze in de middelste regionen van het team de punten wilden binnenhalen.

En zo kwamen er zeer verrassende koppels aan de borden.

De altijd sympathieke teamleider Bram van de Vrande verklaarde dat ze niet weer wilden verliezen van een stukkenjagers team en daarom tot deze opstelling gekomen waren.

Aan bord één zag Thomas Tepe  plotseling Maarten de Wit tegenover zich.

Thomas speelde geconcentreerd , maakte geen fouten en had in het middenspel twee torens actief en een Queen en dat doorvlochten met enige penningen.

Het begon Maarten te duizelen ( volgens eigen zeggen), hij raakte de weg en een stuk kwijt en begroef de strijdbijl.

Dat was voor ons gelijk het vijfde punt.

Leo van Gelder bracht als eerste een punt binnen, maar we hadden hem dan ook op bord vijf gezet, in de gedachte  dat iemand die in één vrijdagmiddag, zowel  van Bram van de Berg als van Eric Dignum ,weet te winnen een dag later  niet wederom zo’n majeure prestatie kan leveren.

Achteraf zei hij dat hij eigenlijk te sterk was voor bord vijf. Okee,.. nemen we mee naar de volgende wedstrijden.

Cees Zoontjens moest het onderspit delven tegen supertalent Jasper Kools, geen schande , wel zonde.

Ad verloor op bord 8 maar had goed spel en helaas toch verloren.

Daarentegen wist Wil zijn partij tegen Ton Krugels ( een zeer ervaren schaker) te winnen.

De grootst verrassing was mogelijk de keurige winst van René Davidse op bord 4 tegen talent Bram van de Vrande.

René had bij de koffie vóór de match nog zelfbewust gezegd, vandaag ga IK winnen, toen bleek dat hij tegen Bram moest zei hij nog steeds ik ga winnen, maar wel een toonhoogte lager en met meer aarzeling. Later verontschuldigde hij zich bijna voor zijn winst. Bram had plotseling een ongedekte dame in de aanbieding gedaan en hij vond dat hij dat cadeau niet zomaar mocht weigeren. Chapeau !!

Zo ook voor Ivar die tegen Pieter Couwenberg aan bord 3 wist te winnen, enerzijds door gedegen spel en doordat ook Pieter zomaar een foutje maakte.

Mogelijk waren de stellingen op het bord toch zodanig ingewikkeld, dat de tegenstander het niet meer kon doorzien.

Maakt niet uit, de stand was 5-2 en Francois was aan bord 6 nog in een verbeten strijd gewikkeld. Met een paardenoffer tegen twee pionnen dacht hij met een pion te kunnen promoveren .

Helaas kwam hij met minder dan een minuut en nog geen 40 zetten niet alleen tijd maar ook een zet tekort.

Derhalve was de eindstand 5-3 .

Euforie bij het team, trots, vol zelfvertrouwen voor de komende wedstrijden en vervult van gedachten aan een eventuele promotie, maakte de terugreis een groot feest.

De jongere zongen zelfs “ We worden wereldkampioen” mogelijk los van de realiteit maar het geeft de stemming goed weer.

We gaan nu even de winterstop in en overwogen nog een tussentijdse aanvullende stage te organiseren, maar studie- en werkverplichtingen zullen dit niet toelaten.

Nu al kan ik zeggen dat de volgende tegenstander zijn borst nat kan maken.

Trotse teamleider van stukkenjagers 7 wenst eenieder die ons goedgezind is ,prettige feestdagen en goede jaarwisseling.

Vr Gr Wil Wouts

Contactjudo voor 70-plussers

Omdat vallen doodsoorzaak nummer één is, wordt in het contactjudo alleen het grondgevecht beoefend. Het lijkt een datingsite maar niets is minder waar, armklemmen, houdgrepen of verwurging leiden tot het einde van de partij of een voltooid leven.

In Bad Bertrich kwam ik na een rommelige randori in de volgende stelling terecht. Zwart aan zet op zet 25.

Wit: Hermann Jacobs: Kg1; Dc3; Tc1; Lg2; h2; g3; f2; e5.

Zwart: Toon Mentink: Kg8; Dd7; Td2; Lf5; h7; g6; f7; e7.

Op zet 21 bood Hermann remise aan maar ik voelde me goed. Ik zag een duidelijke houdgreep op het eerste gezicht en speelde 21 Td1+ 22 Txd1 Dxd1 23 Lf1 Lh3 24 Dc4 De1 25 f4? en dit keer zei Hermann: “Kein Remis?” Ik antwoordde snedig: "Ohne oder mit kein?" In een flits zag ik dat f4 de beslissende fout was. De houdgreep was een complete verwurging geworden. Er volgde meer dan 30 zetten zetdwang omdat wits dame gebonden is aan haar loper. Middels e6 was mijn koning onkwetsbaar geworden, een soort staatsrechterlijke immuniteit. Ik dacht weer even aan het pilsje dat onze Willie dronk met Poetin in Sotsji. Met of zonder doping, een pilsje smaakt altijd voor een echte koning.

In een van de vorige rondes kon Ton Goris tegen Hermann Jacobs moeiteloos remise houden door oppositie. Ton Goris is vroeger getraind door Herman Grooten (de groeten van Ton trouwens) en keek geamuseerd toe hoe een adequate verwurging altijd leidt tot een voltooid leven. Mijn koning kon, zoals een goede koning betaamd, voor de pionnen uit gaan.

De ontbrekende zetten worden weer, zoals elk jaar, verwerkt in "De grote Kerstquiz".

Stuur het juiste antwoord op naar toonmentink@gmail.com. Er zijn vele prijzen en voor de beste anonieme belediging wordt een extra prijs uitgereikt na het altijd gezellige Kersttoernooi op zaterdag 23 december.

Toon Mentink