Dit was de dag van de kerende kansen, de chute in het Italiaanse sonnet, de zon die ons naar buiten lokte terwijl wij ons licht over de 64 velden moesten strooien, het eb dat de vloed terug de zee indreef, kinderen die plotseling toch weer als cowboys en indianen tegenover elkaar stonden, het mocht, het was de dag dat de einduitslag eindelijk eens een keer voor ons gunstig uitviel. Het leek er lang op dat we op de meeste borden ietsje beter stonden, maar gaandeweg de middag veranderde dat beeld enigszins.
Het gezicht van Paul sprak boekdelen toen hij zijn tegenstander achter het bord zag zitten, een uk die net zijn kleuterschooldiploma op zak had. Paul is namelijk allergisch voor schakende kinderen en dan met name voor meisjes. Dat luchtte dan voor de helft op, en hij was het die ons team op voorsprong zette! Hulde voor Paul die geconcentreerd bleef tot en met de laatste zet.
Even dreigde er een akkefietje tussen Hans en diens tegenstander. Het was onduidelijk wie er remise had aangeboden, ik had aan Hans gevraagd om nog even risicoloos door te spelen omdat de situatie op alle overige borden spannend bleef. De tegenstander protesteerde met luide stem. Om een nare sfeer te vermijden heb ik na kort overleg met beide spelers besloten om remise te accepteren. We bleven nog altijd op voorsprong.
Andries had weer eens een razend ingewikkelde stelling op het bord. Hij zorgde wel voor het volle punt en even lieten we de tegenstanders onze hielen zien. Dat beeld bleef gelijk na de remise van Jan (B), die daarvoor wel alles uit de kast moest halen. Knap gedaan!
Ton liet de wedstrijd uit zijn vingers glippen en verloor onmiddellijk, dat was jammer gezien het verloop van de partij. Wij hadden Ton een mooier resultaat toegewenst, maar zijn desalniettemin tevreden met zijn bereidheid om zo vaak als kan in te vallen.
Een debutant zorgde voor twee punten verschil. Elroy speelde een prachtige partij waarin constant druk op de tegenstander werd uitgeoefend.
Jan (W) behaalde een degelijke remise. Het had geen zin om op winst te gaan spelen, als dat al mogelijk was geweest! Remise was voldoende want daarmee was de buit binnen. Hoe vaak hadden we dit seizoen al niet met dezelfde cijfers verloren?
Theo verdient een compliment al vond hij zelf van niet. Tot het eind toe bleef hij voor de goede zaak strijden. Hij stond in het begin veel beter, maar heeft onderweg ergens de juiste afslag gemist. Als hij echter al had opgegeven toen Jan (W) nog voor het beslissende halfje moest zorgen, had dat misschien ook die wedstrijd beïnvloed. We hebben als team geopereerd. Hulde aan alle spelers! Hieronder zoals gebruikelijk de impressies van iedere speler afzonderlijk.
Aan het eind van de middag volgde een gezellig samenzijn tussen het zesde en het zevende, georganiseerd door captain Wil. Ook al is er sprake van enige rivaliteit, wij gunnen het zevende team het succes dat zij dit jaar hebben behaald!
ANDRIES DELIËN - MARTIJN STRUIJS 1-0
De laatste wedstrijd van het seizoen wilde ik persé winnen. Dat betekende geconcentreerd spelen, rustig en gedegen de partij opzetten. Rustig wordt het nooit wanneer de tegenstander tegengesteld rocheert. Ik kwam goed uit de opening. Wanneer ik de ‘bevrijdingszet’ op zet negen doe, geeft Stockfish -0.62 aan. In ieder geval dus gelijkwaardig. Dan begint wit op zet 13 aan de pionnenopmars met h4. Zwart ontwikkelt tegenspel op de damevleugel, waarop wit zijn witte loper offert. Twee pionnen voor een loper. Stockfish geeft hier 0.00 aan. De volgende zet van wit lijkt goed, de koning staat niet meer gepend, maar de computer geeft ineens -1.43 aan. Zwart start zijn opmars met de b-pion: het verschil is al bijna 3 punten. Wanneer wit met de b-pion op c3 terugneemt, ligt zijn ‘koningsstelling’ open. Het verschil is dan al 10.30. De wedstrijd is hier al gekanteld. Het spel voor zwart wordt makkelijk. Zwart kan met dreigingen ontwikkelen. Dan gaat het snel. Op zet 33 geeft wit op. Het klinkt allemaal vrij simpel, toch was het een partij met veel ingewikkelde stellingen, tactisch als strategisch. Er gebeurde aan beide kanten veel, beide spelers hadden veel mogelijkheden om te benutten en moeilijkheden om op te lossen. Geen saaie pot, maar een dynamisch gevecht.
THEO MULDER - TONIE SCHNEPPER 0-1
Lekker weer, lekker zonnetje, lekker relaxen op het terras totdat een scooter gevolgd door een donderbui de aderen vol adrenaline jagen. Met die adrenaline naar binnen en naar boven en aan de slag.
Zonnige opening maar daar niet van weten te genieten, de wolken pakken zich samen en het wordt te ingewikkeld. De vermoeidheid slaat toe, de adrenaline werkt averechts, het hoofd loopt om en ook de koning gaat om.
JAN WEIJTERS - JAN VAN EGMOND 1/2-1/2
Rond het middaguur scheen de zon uitbundig die daardoor binnen zorgde voor vals licht. Ik was blij dat de tegenstander zo nu en dan ging verzitten, dan kon ik tenminste zien waar de stukken precies stonden. In de opening had ik al direct veel tijdvoordeel en op de zevende zet kon ik de epion van mijn tegenstander inrekenen. Jan zag niet dat hij zijn paard naar a4 ipv naar e2 moest spelen. Later gaf ik volkomen onnodig (zo bleek na analyse) die pion weer terug. Ik had mijn koningspaard nog niet ontwikkeld en ik zag te veel spoken. Na afruil hield ik vrije pionnen over op de koningsvleugel en van wit moest het gevaar juist via de damevleugel komen. Ik had mijn kansen verspeeld en moest nog hard werken voor remise. Jan was net zo voorzichtig als ik. Van mijn kant was het begrijpelijk, ik speelde om het team te laten winnen. Een halfje was voor ons goed genoeg. Maar ik begreep mijn tegenstander niet. Als ik in zijn schoenen had gestaan had ik doorgespeeld! Voor Staunton leverde alleen winst nog een punt op. Met het resultaat was ik uitermate tevreden, met het partijverloop veel minder.
ELROY KERSTENS - TAMARA VAN BOXTEL 1-0
Ik speelde tegen het Albin’s tegengambiet. De theorie van deze opening zat niet meer vers in het geheugen, dus ik week slim op zet #3 van de main line af. Omdat ik dacht dat Tamara kort daarna een sterk dreigende positie zou krijgen, offerde ik een loper voor 2 pionnen. Een blunder die ongetwijfeld verlies had betekend, zag zij gelukkig over het hoofd. Tenslotte maakte ze een cruciale fout waardoor ik tactisch een stuk won. 1-0.
TON TEPE - RINUS MERKIES 0-1
Zwarte kater: Precies op zet 64: mijn C-pion gaat promoveren. Tijd voor een wanhoopsoffensiefje van mijn tegenstander. Ik krijg een schaakje en heb 4 opties, 3 ervan zijn probleemloos winnend voor mij. Ik produceer de vierde. Of, zoals Lefevere - ploegbaas van Terpstra – na de Ronde van Vlaanderen zei: “het kon alleen nog mis, als er een zwarte kater over de weg zou lopen”.
JAN BERGSMA - OWEN VAN SANTEN 1/2-1/2
Na een wat moeizame start met een een klok die niet goed liep en met een tegenstander die werd geconfronteerd met 2 koningen op het bord (en geen dame dus) speelde ik afgelopen zaterdag in aantal zetten een van de langste partijen die ik ooit gespeeld heb. Na slordig stukverlies in het begin en de zelfverzekerdheid die ik op het gezicht van mijn tegenstander kon aflezen ging ik er lange tijd vanuit dat het een verloren zaak was, maar uiteindelijk werd het na 70 (!) zetten toch nog remise. Misschien uiteindelijk ook wel terecht nadat we in de analyse achteraf konden concluderen dat we qua aantal blunders niet voor elkaar hebben ondergedaan. Een partij om snel weer te vergeten….
PAUL VERMEE - DAVID HULTERMANS 1-0
Schaken op zaterdag in de Balkonkamer.
Voor het eerst van mijn leven speel ik een partij waarbij ik twee notatieformulieren nodig heb. Nog nooit heb ik zoveel geduld gehad. Maar ik moest en zou winnen. Althans geduld hebben en goed kijken. Nou dat ging goed. Al meteen na de opening ging het voorspoedig. Dit wordt kat in het bakkie zag ik al. En toen oeps bij zet 10 laat ik mijn dame pennen met mijn toren, aangevallen door een loper. De moed zakte me in de schoenen. Ik verloor een toren, maar stond een pion voor en de tegenstander had er op de c lijn 3 achter elkaar. Tevens wist ik zijn loper en toren gevangen te houden gedurende de hele partij. Met veel geduld kon ik omruilen en stuk voor stuk pionnen opruimen. David, zo heette mijn zeer jonge tegenstander, raakte uitgeput en maakte een foutje. Weg toren. Toen was het even opletten en goed uitspelen.
Mooie pot, heerlijk gegeten en met veel sterke verhalen en goed weer veel te veel alcohol gedronken ’s avonds. Om 11.00 uur thuis gearriveerd. Ik hoop dat Björn ook goed thuis gekomen is.
HANS GROFFEN - EMILE PONJEE 1/2-1/2
Ongemakkelijke remise
Mijn laatste partij speelde ik met wit tegen Emile van onze tegenstander uit Etten-Leur.
Een aardige vent die mij vroeg of hij eerst wat mocht eten, dus ik gelijk maar even koffie gehaald.
Ik begon met c4 en vervolgde met wat ik wel vaker speel. Dit kostte hem wat bedenktijd, maar hij deed geen slechte tegenzetten.
Ik kon nergens voordeel opbouwen.
Na gedwongen afruil van stukken leek het al snel op remise uit te draaien. (Wat ik normaal niet zomaar doe!)
Remise, toen dat woord viel was het wat ongemakkelijk.
Ik zei dat moet ik eerst overleggen met mijn teamcaptain en daarna is het pas bespreekbaar.
Maar hij wilde dit heel graag ,ik sprak hier Jan over en die zei dat ik voorzichtig nog even door moest spelen.
Mijn tegenstander (iets te luid) begreep dit overleg niet en het voelde wat ongemakkelijk aan hierdoor .
Hij zei later dat zou mijn team ook eens moeten overwegen om het zo te doen.
Na overleg is er toch remise overeengekomen.
Buiten hebben we het nagespeeld en het draaide telkens uit op remise.
De stelling was zodanig dat ik moest gaan forceren; ik probeerde dat hetgeen niet zonder risico was, maar hij wilde er perse niet in meegaan en besloot tot herhaling van zetten.
Voor mij voelde het als opluchting dat het toch wel echt op remise uitdraaide.
Het was wederom een leuke dag.
Posts tonen met het label SJ 6. Alle posts tonen
Posts tonen met het label SJ 6. Alle posts tonen
vrijdag 13 april 2018
woensdag 14 maart 2018
SJ 6 tegen Vught 2
In een tot gemeenschapshuis omgetoverd woonhuis, “Ons Home”, trof Stukkenjagers 6 het tweede
van Vught. Het intieme zaaltje had iets knus met aankondigingen van een
workshop paranormale waarnemingen door middel van foto’s van overledenen of
bloemen, de aankondiging van een optreden van de Vughtse Diva’s en een rekje
met folders van de KBO. Andries Deliën kreeg met wit aan het topbord in een
rustige d4-opening een gelijke stelling met een half-open c-lijn tegenover een
half-open e-lijn van tegenstander Kees de Laat. Het werd nooit wild en driest.
Met weloverwogen zetten van weerskanten bleef de remise gedurende de gehele
partij de meest waarschijnlijke uitslag. Harry Buyvoets had het aan bord 2
lastiger om het evenwicht te handhaven. In een open Siciliaan met a6 en e6
slaagde witspeler Wolter de Vries erin om kleine voordeeltjes als het loperpaar
en een geïsoleerde
zwarte d-pion te verzamelen. Allemaal niet rampzalig, maar toch lastig om eigen
kansen te scheppen. Rond de klok van 3 uur vertrouwde Harry de non-playing
captain, Guus van Heck, toe beduidend
minder te staan en dat opgeven in het verschiet lag. Harry speelde met loper,
paard en 3 pionnen tegen toren en 6 pionnen nog een behoorlijke tijd
geconcentreerd door, maar moest erkennen dat er niks mis was met zijn eerdere taxatie
van de stelling en zijn prognose van de uitslag. Op bord 3 moest invaller Theo
Mulder het opnemen met wit tegen Sije Zeldenrust. Theo uitte bij het horen van
de naam van zijn tegenstander dat deze geen moment rust zou krijgen. Vandaar
wellicht de 1.b4 -opening. Het geval wil echter dat de Oerang-Oetan of Sokolsky
zowat de huisopening van de Vughtse schaakclub is en 1.b4 dan ook geen paniek
bij de zwartspeler veroorzaakte. Het zevende is gewaarschuwd; de Oerang Oetan
nakijken is voor de slotronde geen overbodige luxe. Hoe dan ook, Theo kwam
geleidelijk onder druk te staan, kreeg een loper op a1 niet echt in het spel en
moest uiteindelijk de koning omleggen.
Ook op het vierde bord een invaller, Carlo Butalid, en ook hier een Oerang Oetan,
ditmaal met ruil van de e- en de b-pion. Carlo kwam tegen Peter Loman in een
eindspel met een loper en pion minder terecht en kon dat ondanks flink
tegenstribbelen niet houden. Met een half punt aan de eerste 4 borden, moesten
de wonderen van de borden 5 t/m 8 komen. Dat lukte maar ten dele. Invaller Bert
Wels, te elfder ure (in feite na twaalven) als 8ste en na later in
Vught bleek als 9de speler opgetrommeld, verweerde zich tegen Jacques van der Vall kranig
op het vijfde bord en zou zowaar behoorlijke kansen gekregen hebben indien hij
besloten had om zijn paard naar b5 te dirigeren in plaats van zijn loper op dat
veld te posteren. Niet voor lang. Na het wegjagen met a6 was er na de
terugtocht naar e2 of d3 nog geen man overboord geweest, maar Bert koos voor d7
als vluchtveld. En dat luidde het begin van het einde in. Jammer. Coen
Klaassen, onze vierde invaller, nam het met zwart aan bord 6 op tegen Jos
Stehmann. Al vrij rap had Coen een overweldigende stelling met een pion meer,
een centrum vol pionnen, en een tegenstander met twee h-pionnen naast een lege
g-lijn, en een koning die op e8 huisarrest had. Genoeg voordeel om een
mataanval op te zetten. Het kon op een gegeven moment op meerdere manieren,
maar Coen koos de mooiste met een dameoffer op h8! Paul Vermee kreeg vrijwel
vanuit de opening de betere stelling, ook omdat zijn tegenstander Frank Donders
insluiten en vangen van Pauls loper op b7 achterwege liet om in plaats daarvan met
een loper dood en verderf in de buurt van de witte koning te zaaien.
Overtuigend was dit niet en het had ook niet tot snelle opgave van Paul hoeven
te leiden, zoals Paul ook later aangaf. Helaas kondigde een “Oh Shit!” aan dat
een nul ingevuld kon worden op het wedstrijdformulier. Op het laatste bord
scoorde Hans Groffen zijn inmiddels vaste punt. Tegen Steve Koot kwam Hans al
in de openingsfase (alle 16 pionnen stonden nog op het bord) een volle toren
voor doordat wit met Ke2 (??) onnodig
zijn loper blokkeerde en wat erger was Pg3+ met slaan op h1 toeliet. Hans maakte geen
fout en verzilverde het materiële overwicht gedecideerd. 5.5-2.5
verlies dus.
aIn een tot gemeenschapshuis omgetoverd woonhuis, “Ons Home”, trof Stukkenjagers 6 het tweede
van Vught. Het intieme zaaltje had iets knus met aankondigingen van een
workshop paranormale waarnemingen door middel van foto’s van overledenen of
bloemen, de aankondiging van een optreden van de Vughtse Diva’s en een rekje
met folders van de KBO. Andries Deliën kreeg met wit aan het topbord in een
rustige d4-opening een gelijke stelling met een half-open c-lijn tegenover een
half-open e-lijn van tegenstander Kees de Laat. Het werd nooit wild en driest.
Met weloverwogen zetten van weerskanten bleef de remise gedurende de gehele
partij de meest waarschijnlijke uitslag. Harry Buyvoets had het aan bord 2
lastiger om het evenwicht te handhaven. In een open Siciliaan met a6 en e6
slaagde witspeler Wolter de Vries erin om kleine voordeeltjes als het loperpaar
en een geïsoleerde
zwarte d-pion te verzamelen. Allemaal niet rampzalig, maar toch lastig om eigen
kansen te scheppen. Rond de klok van 3 uur vertrouwde Harry de non-playing
captain, Guus van Heck, toe beduidend
minder te staan en dat opgeven in het verschiet lag. Harry speelde met loper,
paard en 3 pionnen tegen toren en 6 pionnen nog een behoorlijke tijd
geconcentreerd door, maar moest erkennen dat er niks mis was met zijn eerdere taxatie
van de stelling en zijn prognose van de uitslag. Op bord 3 moest invaller Theo
Mulder het opnemen met wit tegen Sije Zeldenrust. Theo uitte bij het horen van
de naam van zijn tegenstander dat deze geen moment rust zou krijgen. Vandaar
wellicht de 1.b4 -opening. Het geval wil echter dat de Oerang-Oetan of Sokolsky
zowat de huisopening van de Vughtse schaakclub is en 1.b4 dan ook geen paniek
bij de zwartspeler veroorzaakte. Het zevende is gewaarschuwd; de Oerang Oetan
nakijken is voor de slotronde geen overbodige luxe. Hoe dan ook, Theo kwam
geleidelijk onder druk te staan, kreeg een loper op a1 niet echt in het spel en
moest uiteindelijk de koning omleggen.
Ook op het vierde bord een invaller, Carlo Butalid, en ook hier een Oerang Oetan,
ditmaal met ruil van de e- en de b-pion. Carlo kwam tegen Peter Loman in een
eindspel met een loper en pion minder terecht en kon dat ondanks flink
tegenstribbelen niet houden. Met een half punt aan de eerste 4 borden, moesten
de wonderen van de borden 5 t/m 8 komen. Dat lukte maar ten dele. Invaller Bert
Wels, te elfder ure (in feite na twaalven) als 8ste en na later in
Vught bleek als 9de speler opgetrommeld, verweerde zich tegen Jacques van der Vall kranig
op het vijfde bord en zou zowaar behoorlijke kansen gekregen hebben indien hij
besloten had om zijn paard naar b5 te dirigeren in plaats van zijn loper op dat
veld te posteren. Niet voor lang. Na het wegjagen met a6 was er na de
terugtocht naar e2 of d3 nog geen man overboord geweest, maar Bert koos voor d7
als vluchtveld. En dat luidde het begin van het einde in. Jammer. Coen
Klaassen, onze vierde invaller, nam het met zwart aan bord 6 op tegen Jos
Stehmann. Al vrij rap had Coen een overweldigende stelling met een pion meer,
een centrum vol pionnen, en een tegenstander met twee h-pionnen naast een lege
g-lijn, en een koning die op e8 huisarrest had. Genoeg voordeel om een
mataanval op te zetten. Het kon op een gegeven moment op meerdere manieren,
maar Coen koos de mooiste met een dameoffer op h8! Paul Vermee kreeg vrijwel
vanuit de opening de betere stelling, ook omdat zijn tegenstander Frank Donders
insluiten en vangen van Pauls loper op b7 achterwege liet om in plaats daarvan met
een loper dood en verderf in de buurt van de witte koning te zaaien.
Overtuigend was dit niet en het had ook niet tot snelle opgave van Paul hoeven
te leiden, zoals Paul ook later aangaf. Helaas kondigde een “Oh Shit!” aan dat
een nul ingevuld kon worden op het wedstrijdformulier. Op het laatste bord
scoorde Hans Groffen zijn inmiddels vaste punt. Tegen Steve Koot kwam Hans al
in de openingsfase (alle 16 pionnen stonden nog op het bord) een volle toren
voor doordat wit met Ke2 (??) onnodig
zijn loper blokkeerde en wat erger was Pg3+ met slaan op h1 toeliet. Hans maakte geen
fout en verzilverde het materiële overwicht gedecideerd. 5.5-2.5
verlies dus.
maandag 5 februari 2018
Hoe Goliath eenvoudig de baas bleef (SJ 6-RSG)
Bij zo’n uitslag laat ik voor de hand liggende namen als David en Klein Duimpje maar gevoeglijk achterwege, want wij waren op deze dag niet goed genoeg om als gevaarlijke underdog te functioneren. Dat leek er wel even op toen Hans Groffen wederom ons achttal op een bemoedigende voorsprong zette. Bij een rondgang langs de borden dacht ik dat er op een goede dag aan een paar borden meer in zou zitten dan een kansloze nederlaag. Vooraf wisten we dat het heel moeilijk zou worden, maar toch: zo’n afstraffing doet enorm veel pijn. Na Hans’ mooie prestatie waren we rond de klok van 15.00 uur volledig uitgeteld. Één voor één gingen we de bietenbrug op. Overigens geen schande tegen een tegenstander die minstens een klasse hoger moet spelen. Een pleister op de wonde is dat ons zevende team voorlopig gelijke tred houdt met deze gedoodverfde kampioen. Wij kunnen hen voor de volgende ronde alleen maar veel sterkte toewensen en hopen dat RSG weer niet in de sterkst mogelijke opstelling verschijnt.
ANDRIES DELIËN - MARC NAALDEN 0-1
Ik had me zo verheugd op deze partij. Eindelijk mocht ik in deze competitie spelen tegen een ruime 1800-speler. Ik had me voorbereid. Partijen van verschillende spelers van RSG nagespeeld. Ook partijen van Marc Naalden. Ik wist hoe hij met wit opende. De eerste tien zetten gingen vrij snel. De computer gaf bij zet 8, zet 10 en 12 keurig 0.00 aan. Marc speelde positioneel goed, loerend op kleine voordeeltjes. Op zet 21 speel ik Dame b4: of binnendringen of dameruil. Mijn plan was dameruil. De computer geeft op die zet aan: 0.00 Alles was volledig in evenwicht! I.p.v. dameruil trek ik de dame terug naar een verkeerd veld. Op het moment dat ik hem loslaat zie ik dat ik de partij in een zet verlies. Wat een blunder.
TON TEPE - ARCO SCHUMACHER 0-1
Hierbij een poging om mijn partij in 64 woorden te verbeelden (deze eerste 11 en wat er tussen de haken staat, tellen ook mee). Na een zet of 12 zag ik me genoodzaakt een paard voor een toren te accepteren. Even leek het er op dat ik er 2 krachtig opererende lopers voor terug kreeg. Helaas, de lopers liepen vast: 0-1 zo ging dat!
JAN WEIJTERS - TED VAN ECK 0-1
Het enige positieve dat ik aan deze partij heb overgehouden is dat ik lange tijd goed spel heb laten zien met in gedachten een remise (of meer) als mooi eindresultaat. Mijn tegenstander was in het eindspel net iets gewiekster dan ik. Na afwikkeling van stukken hield ik een hinderlijke dubbelpion over op de f-lijn. In die fase dacht ik nog remise te kunnen houden. Helaas was de realiteit anders en moest ik me tenslotte gewonnen geven.
GUUS VAN HECK - NICO KLOOSTERBOER 0-1
Tegen Nico Kloosterboer kreeg ik met wit een stelling die heel lang volledig in evenwicht was. Een gesloten Siciliaan waar tot ver in het middenspel niks geks gebeurde. Net toen mijn tegenstander, zoals hij later bij de korte analyse aangaf, overwoog om remise aan te bieden, was ook ik tot de conclusie gekomen dat een puntendeling het onvermijdelijke slot zou zijn. Niet dus. In mijn ijver om zo snel mogelijk ½-½ op het scoreformulier te kunnen schrijven besloot ik tot een algehele afruil op d4 waardoor aan beide kanten 2 pionnen, 2 torens en 2 stukken zouden verdwijnen. Dat zou waar geweest zijn als ik eerst even, voordat ik mijn damepion van d3 naar d4 dirigeerde, mijn koning van g1 naar het veilige h1 verplaatst had. Een ongeluk, maar ook geluk zit in een klein hoekje. Met de koning op g1 kon zwart in plaats van slaan, slaan, slaan, slaan, …., slaan ergens halverwege een penning over de a7-g1 diagonaal aanbrengen. Geen ½-½ dus, maar het ratingconforme 0-1.
JAN BERGSMA - CHRIST DE VETH 0-1
Tegen RSG was het spelen vanuit de underdog positie; als team, maar ook voor mezelf met een rating die 500 punten lager lag dan die van mijn tegenstander. Daarom was ik - geheel tegen mijn gewoonte in - maar eens heel verdedigend gaan spelen om het in ieder geval zo lang mogelijk vol te houden en wie weet hem uit te lokken toch een fout te maken. Dat eerste is wel gelukt gezien het feit dat we uiteindelijk beide nog maar een klein half uurtje op de klok hadden staan, maar verder kreeg ik geen schijn van kans. Kan niet anders dan me er bij neerleggen.
JAN VAN DEN DRIES - FRANK ROCKX 0-1
Over mijn partij tegen Frank Rocks van RSG kan ik weinig verheffends vertellen. Met wit op bord 6 kwam ik erg vervelend uit de opening. Waar de fout precies ontstond, weet ik (nog) niet, maar feit was dat ik na 15 zetten reeds een paard achter kwam te staan. Dat paard moest ik geven, want anders ging mijn dame de doos in en kon ik beter meteen opgeven. Een pionnetje meer was alles wat ik aan compensatie kon creëren voor dat ongelukkige paard maar mijn stelling bood weinig perspectief. Mijn stukken stonden gewoon niet lekker en de paarden van mijn tegenstander waren levensgevaarlijk en drongen eendrachtig samenwerkend met regelmaat mijn stelling binnen. Geen moment had ik hoop op beter en nadat diverse stukken waren afgeruild, restte mij weinig anders dan de ongelijke strijd te staken. Een van mijn slechtste partijen sinds jaren zat er gelukkig op en later bleek dat dat voor veel teamgenoten gold, want 1-7 was een fikse afstraffing. Hopelijk kan SJ 6 zich oprichten en kunnen we de competitie nog positief afsluiten met mooie resultaten tegen Vughtse Toren 2 uit en Staunton 2 thuis.
PAUL VERMEE - BEN CARTENS 0-1
Het was de drukste dag sinds het bestaan van Cinecitta en dan ook nog 120 schakers er bij. Dat resulteerde in nogal wat spanning bij mij en mijn buurman, die tegen Jan zat te schaken. Deze man begon te klagen over Cinecitta met nogal luide stem.
Omdat ik dit uiteraard niet pik, kreeg hij van mij repliek, waardoor ik met nogal weerbarstige gevoelens verder moest schaken.
Mijn opponent was een aardige man, wat niet wil zeggen dat ik hem zomaar laat winnen. Het ging gelijk op en ik stond redelijk goed vond ik (anderen vonden dit ook, zo werd me verteld). Bij zet 21 werd het spannend en mijn hersencellen signaleerden….op één veld mag je je dame niet neerzetten (die werd daar dan nl. aangevallen) en dat was f7. Als alternatief bleven e7 en c7 over, waarbij ik c7 steeds de beste optie vond, hoewel ik niet verder kan denken dan een zet vooruit. Na veel denken, wikken en wegen besloot ik dame naar c7 en deed mijn zet. En wat denk je, ik zette hem op f7, waarbij mijn dame gepend stond tussen loper en koning.
Ggggvvvdddd…ja nu was het verloren…ik heb de man een hand gegeven, wat natuurlijk nooit mag. Ik had kunnen proberen op pat te spelen, maar hier had ik echt geen zin meer in.
‘s Avonds heerlijk en met veel plezier afgesloten in het restaurant. Ik vond het een geslaagde dag, vooral omdat het 7e wel won.
HANS GROFFEN - FRANS JONKERS 0-1
Deze keer kwam medekoploper uit Roosendaal op bezoek en alhoewel ze torenhoog favoriet waren, moest de match toch nog wel gespeeld worden .
Ik speelde dit keer met wit tegen Frans Jonkers en dacht laat ik maar vol op de aanval gaan en zien hoe mijn tegenstander hierop reageert.
Na de openingszetten en afruil van loper/paard kwam ik sterk te staan .
Frans maakte op een gegeven moment een fout, ik ging druk op zijn dame zetten.
Hij maakte een verrassende keuze met zijn toren en verloor zijn dame ....dit was pure winst!
Ik moest wel voorkomen dat zijn toren en loper mij schaak konden geven wat tot stukverlies zou hebben geleid.
Toen dit lukte kon ik iets later zijn koning in de problemen brengen en een toren pakken. Hij besloot daarna meteen op te geven.
Het zal misschien ook meegespeeld hebben dat hij uit de nachtploeg kwam en moe was, zoals hij me vertelde.
Heel sportief kreeg ik complimenten van hem over onze partij.
Dit was een mooi begin en ik was steeds meer benieuwd hoe we het als team ervan af gingen brengen.
ANDRIES DELIËN - MARC NAALDEN 0-1
Ik had me zo verheugd op deze partij. Eindelijk mocht ik in deze competitie spelen tegen een ruime 1800-speler. Ik had me voorbereid. Partijen van verschillende spelers van RSG nagespeeld. Ook partijen van Marc Naalden. Ik wist hoe hij met wit opende. De eerste tien zetten gingen vrij snel. De computer gaf bij zet 8, zet 10 en 12 keurig 0.00 aan. Marc speelde positioneel goed, loerend op kleine voordeeltjes. Op zet 21 speel ik Dame b4: of binnendringen of dameruil. Mijn plan was dameruil. De computer geeft op die zet aan: 0.00 Alles was volledig in evenwicht! I.p.v. dameruil trek ik de dame terug naar een verkeerd veld. Op het moment dat ik hem loslaat zie ik dat ik de partij in een zet verlies. Wat een blunder.
TON TEPE - ARCO SCHUMACHER 0-1
Hierbij een poging om mijn partij in 64 woorden te verbeelden (deze eerste 11 en wat er tussen de haken staat, tellen ook mee). Na een zet of 12 zag ik me genoodzaakt een paard voor een toren te accepteren. Even leek het er op dat ik er 2 krachtig opererende lopers voor terug kreeg. Helaas, de lopers liepen vast: 0-1 zo ging dat!
JAN WEIJTERS - TED VAN ECK 0-1
Het enige positieve dat ik aan deze partij heb overgehouden is dat ik lange tijd goed spel heb laten zien met in gedachten een remise (of meer) als mooi eindresultaat. Mijn tegenstander was in het eindspel net iets gewiekster dan ik. Na afwikkeling van stukken hield ik een hinderlijke dubbelpion over op de f-lijn. In die fase dacht ik nog remise te kunnen houden. Helaas was de realiteit anders en moest ik me tenslotte gewonnen geven.
GUUS VAN HECK - NICO KLOOSTERBOER 0-1
Tegen Nico Kloosterboer kreeg ik met wit een stelling die heel lang volledig in evenwicht was. Een gesloten Siciliaan waar tot ver in het middenspel niks geks gebeurde. Net toen mijn tegenstander, zoals hij later bij de korte analyse aangaf, overwoog om remise aan te bieden, was ook ik tot de conclusie gekomen dat een puntendeling het onvermijdelijke slot zou zijn. Niet dus. In mijn ijver om zo snel mogelijk ½-½ op het scoreformulier te kunnen schrijven besloot ik tot een algehele afruil op d4 waardoor aan beide kanten 2 pionnen, 2 torens en 2 stukken zouden verdwijnen. Dat zou waar geweest zijn als ik eerst even, voordat ik mijn damepion van d3 naar d4 dirigeerde, mijn koning van g1 naar het veilige h1 verplaatst had. Een ongeluk, maar ook geluk zit in een klein hoekje. Met de koning op g1 kon zwart in plaats van slaan, slaan, slaan, slaan, …., slaan ergens halverwege een penning over de a7-g1 diagonaal aanbrengen. Geen ½-½ dus, maar het ratingconforme 0-1.
JAN BERGSMA - CHRIST DE VETH 0-1
Tegen RSG was het spelen vanuit de underdog positie; als team, maar ook voor mezelf met een rating die 500 punten lager lag dan die van mijn tegenstander. Daarom was ik - geheel tegen mijn gewoonte in - maar eens heel verdedigend gaan spelen om het in ieder geval zo lang mogelijk vol te houden en wie weet hem uit te lokken toch een fout te maken. Dat eerste is wel gelukt gezien het feit dat we uiteindelijk beide nog maar een klein half uurtje op de klok hadden staan, maar verder kreeg ik geen schijn van kans. Kan niet anders dan me er bij neerleggen.
JAN VAN DEN DRIES - FRANK ROCKX 0-1
Over mijn partij tegen Frank Rocks van RSG kan ik weinig verheffends vertellen. Met wit op bord 6 kwam ik erg vervelend uit de opening. Waar de fout precies ontstond, weet ik (nog) niet, maar feit was dat ik na 15 zetten reeds een paard achter kwam te staan. Dat paard moest ik geven, want anders ging mijn dame de doos in en kon ik beter meteen opgeven. Een pionnetje meer was alles wat ik aan compensatie kon creëren voor dat ongelukkige paard maar mijn stelling bood weinig perspectief. Mijn stukken stonden gewoon niet lekker en de paarden van mijn tegenstander waren levensgevaarlijk en drongen eendrachtig samenwerkend met regelmaat mijn stelling binnen. Geen moment had ik hoop op beter en nadat diverse stukken waren afgeruild, restte mij weinig anders dan de ongelijke strijd te staken. Een van mijn slechtste partijen sinds jaren zat er gelukkig op en later bleek dat dat voor veel teamgenoten gold, want 1-7 was een fikse afstraffing. Hopelijk kan SJ 6 zich oprichten en kunnen we de competitie nog positief afsluiten met mooie resultaten tegen Vughtse Toren 2 uit en Staunton 2 thuis.
PAUL VERMEE - BEN CARTENS 0-1
Het was de drukste dag sinds het bestaan van Cinecitta en dan ook nog 120 schakers er bij. Dat resulteerde in nogal wat spanning bij mij en mijn buurman, die tegen Jan zat te schaken. Deze man begon te klagen over Cinecitta met nogal luide stem.
Omdat ik dit uiteraard niet pik, kreeg hij van mij repliek, waardoor ik met nogal weerbarstige gevoelens verder moest schaken.
Mijn opponent was een aardige man, wat niet wil zeggen dat ik hem zomaar laat winnen. Het ging gelijk op en ik stond redelijk goed vond ik (anderen vonden dit ook, zo werd me verteld). Bij zet 21 werd het spannend en mijn hersencellen signaleerden….op één veld mag je je dame niet neerzetten (die werd daar dan nl. aangevallen) en dat was f7. Als alternatief bleven e7 en c7 over, waarbij ik c7 steeds de beste optie vond, hoewel ik niet verder kan denken dan een zet vooruit. Na veel denken, wikken en wegen besloot ik dame naar c7 en deed mijn zet. En wat denk je, ik zette hem op f7, waarbij mijn dame gepend stond tussen loper en koning.
Ggggvvvdddd…ja nu was het verloren…ik heb de man een hand gegeven, wat natuurlijk nooit mag. Ik had kunnen proberen op pat te spelen, maar hier had ik echt geen zin meer in.
‘s Avonds heerlijk en met veel plezier afgesloten in het restaurant. Ik vond het een geslaagde dag, vooral omdat het 7e wel won.
HANS GROFFEN - FRANS JONKERS 0-1
Deze keer kwam medekoploper uit Roosendaal op bezoek en alhoewel ze torenhoog favoriet waren, moest de match toch nog wel gespeeld worden .
Ik speelde dit keer met wit tegen Frans Jonkers en dacht laat ik maar vol op de aanval gaan en zien hoe mijn tegenstander hierop reageert.
Na de openingszetten en afruil van loper/paard kwam ik sterk te staan .
Frans maakte op een gegeven moment een fout, ik ging druk op zijn dame zetten.
Hij maakte een verrassende keuze met zijn toren en verloor zijn dame ....dit was pure winst!
Ik moest wel voorkomen dat zijn toren en loper mij schaak konden geven wat tot stukverlies zou hebben geleid.
Toen dit lukte kon ik iets later zijn koning in de problemen brengen en een toren pakken. Hij besloot daarna meteen op te geven.
Het zal misschien ook meegespeeld hebben dat hij uit de nachtploeg kwam en moe was, zoals hij me vertelde.
Heel sportief kreeg ik complimenten van hem over onze partij.
Dit was een mooi begin en ik was steeds meer benieuwd hoe we het als team ervan af gingen brengen.
donderdag 21 december 2017
NUENEN 2 VERSUS STUKKENJAGERS 6 4-4
Tot de voorlaatste dag was het
onduidelijk in welke samenstelling we ditmaal zouden aantreden. Maar we
verschenen met een voltallige opstelling in steunpunt De Goudvink te Nuenen.
Een soort wijkgebouwtje waar het niet bepaald warm was, met als gevolg dat de
co-captain op een zeker moment zijn jas maar aantrok. Dat mocht niet baten. Hij
verloor uiteindelijk.
De totale wedstrijd dreigden we
even voor de derde keer met 4 1/2-3 1/2 te verliezen, nadat wij in een eerdere fase met
eenzelfde uitslag dreigden te gaan pronken. Uiteindelijk zijn we blij met het
gelijkspel maar er had veel meer in gezeten!
We stonden al vrij snel voor
door een overwinning van Hans Groffen, statistisch gezien moest die zege
vandaag wel komen. Ook Jan van den Dries haalde verdiend het punt binnen. Coen
Klaassen en Paul Vermee verloren vervolgens hoewel de laatste er niet slecht
voor stond. Theo Mulder tekende voor een degelijke remise. Bij Harry stond het
bord nog vol stukken toen plotsklaps door zijn tegenstander de handdoek in de
ring werd gegooid. Zijn paard bleek onverdedigbaar. Ineens stonden we er
florissant voor. Jan Weijters diende niets anders te doen dan zijn tegenstander
bezig te houden want Jan Bergsma stond een gezond stuk voor. Helaas zag hij een
verraderlijke penning over het hoofd. Wij zagen het met lede ogen aan. Het
pleit voor Jan dat hij met een pion minder remise maakte.
Even waren wij in het land van
Van Gogh, maar zo kleurrijk als op zijn schilderijen werd het bij ons net niet!
Een rondje langs de borden met
authentiek commentaar:
Hans Reusink - Harry
Buyvoets 0-1
Eerst speelden we onze stukken
eruit. Tussendoor werd het centrum vooral door wit bezet. Na schermutselingen
op beide zijden vergreep zwart zich in een pionnetje waarna zijn paard op e4
diagonaal en verticaal genomen werd. Einde partij.
Harry
Jan Spruijt - Jan
Weijters 1-0
Anders dan zijn achternaam deed
vermoeden had mijn tegenstander een respectabele leeftijd die de mijne
ruimschoots overtrof. Hij speelde degelijk maar ik beging een blunder op de 12e
zet. Ik had net mijn lopers op de Damevleugel in stelling gebracht om in de
verre toekomst een aanval op zijn koning te kunnen ondernemen toen mijn
opponent een uitval met zijn paard naar g5 deed. Niks aan de hand als je maar
niet argeloos h7-h6 speelt zoals ik. Hier was g7-g6 het enige juiste antwoord.
Ik offerde noodgedwongen nog maar een stuk om in de partij te blijven en de
éminence grise in het kader van het teambelang bezig te houden. Dat kon ik tot
de 50e zet volhouden. Toen was de stand weer gelijk.
Jan
George Dujardin - Theo
Mulder 1/2-1/2
Twee verzoeken
Verzoek 1 Kun je zaterdag
invallen in het zesde?
Verzoek 2 Na afloop van de wedstrijd, wil je een verslagje over jouw partij opsturen?
Verzoek 2 Na afloop van de wedstrijd, wil je een verslagje over jouw partij opsturen?
Is dat nodig? De uitslag is toch
al bekend, wat valt er dan nog meer te vermelden?
Maar goed, veel grijs of enigszins kaal, veel buik, veel man, weinig vrouw, maar vooral koud.
Mijn eerste partij sinds acht maanden na twee probeersels op vrijdag middag. Ik trof een tegenstander van min of meer gelijk niveau, zowel qua leeftijd als qua elo. Mijn witvoordeel reikt niet verder dan de keuze uit 1. b4 of 1. e4. Het werd een CaroKann die binnen de kortste keren niet als zodanig te herkennen viel. Ik dacht dat ik wat voordeel kreeg, maar op mijn niveau zegt dat niets en dat bleek. Op het moment dat ik ten aanval wilde trekken moest ik de verdediging in en dat lukte. Remise.
Maar goed, veel grijs of enigszins kaal, veel buik, veel man, weinig vrouw, maar vooral koud.
Mijn eerste partij sinds acht maanden na twee probeersels op vrijdag middag. Ik trof een tegenstander van min of meer gelijk niveau, zowel qua leeftijd als qua elo. Mijn witvoordeel reikt niet verder dan de keuze uit 1. b4 of 1. e4. Het werd een CaroKann die binnen de kortste keren niet als zodanig te herkennen viel. Ik dacht dat ik wat voordeel kreeg, maar op mijn niveau zegt dat niets en dat bleek. Op het moment dat ik ten aanval wilde trekken moest ik de verdediging in en dat lukte. Remise.
Theo
Rinus de Keizer - Coen
Klaassen 1-0
In mijn partij werd mijn witte loper al snel opgejaagd
waardoor ik de fout maakte deze loper te offeren om de korte rochade eruit te
halen.
Dit bleek niet erg veel dreiging op te leveren dus kreeg ik
het erg druk met keepen.
Toch kon ik een stuk terug winnen en stond ik nog maar 1
pion achter, waarna ik weer een steek liet vallen die uiteindelijk fataal
bleek.
Coen
Anton van Lier - Jan van den
Dries 0-1
Op bord 5 speelde ik met wit
tegen Anton van Lier, de teamleider van Nuenen 2. Ik bouwde rustig op en
optisch leek Anton goed te staan, maar schijn bedriegt! Ik liet hem komen met
zijn stukken en zette intussen mijn stukken op de juiste plekken. Hij kwam
enigszins roekeloos met een paar stukken mijn stelling binnen en moest dat
bekopen met kwaliteitsverlies. Met twee torens en een paard was het lekker
spelen voor mij tegen zijn toren, paard en loper. Toen ik verderop een stuk
won, was het gedaan met het verzet van Anton en gaf hij de partij op!
Jan van den Dries
Reinoud van Mens - Jan
Bergsma 1/2-1/2
Zenuwslopend was het afgelopen
zaterdag in Nuenen. Vooral toen na bijna drie en een half uur alle overige
partijen al lang waren afgelopen, en iedereen van ons team maar ook van die van
de tegenstander zich bij een stand van 3,5 – 3,5 rondom het 6e verzamelde om te
kijken hoe ik in een gewonnen stelling een enorme blunder beging en vervolgens
in een verloren pionneneindspel er voor de poorten van de hel toch nog een
remise voor mezelf en voor het team wist uit te slepen. De adrenaline en
gemengde gevoelens hebben mij geen goede nachtrust bezorgd maar ik kon me
troosten met de gedachte dat ik met deze ervaring weer een hoop heb geleerd!
Jan
Dick Warbout - Paul
Vermee 1-0
Ik weet al niet meer wat het betekende….maar de PION (stond
op een bord dat buiten aan een van de muren van het gebouwtje hing) is iets met
bejaard en nog wat!!!
In een koude zaal die dienst moet
doen als buurtvereniging en waarvan niemand van de Stukkenjagers jaloers op zou
zijn…begin ik uiteraard met f4-e6…Pf3-d5..e3-a6 en ga zo maar door totdat ik
denk dat ik echt goed sta. Dat was ook zo volgens enkele geleerden onder ons….En
ja ik zie het al voor me….een torenoffer op g7 en dan gaat meneer mat in drie
zetjes heb ik berekend …of ik win een paar stukken incluis zijn dame…Nou dat
was ook zo, maar mijn tegenstander kon op tijd wegkomen en ik kwam steeds een
zetje tekort voor matje, plus ik speel verkeerd en mijn tegenstander haalt even
een dame op aan de overkant…Wel, gelukkig ben ik niet de enige. Jan Bergsma
geeft ook een compleet gewonnen partij uit handen. Gelukkig weet hij daarna nog
heel goed remise te houden, waarna wij enigszins teleurgesteld met 4-4
huiswaarts keren. Dit hadden de Nuenense boys niet verdiend…volgende keer
krijgen we ze eronder…
Paul Vermee
Raymond Jardel - Hans
Groffen 0-1
Ik had vandaag weer veel zin om
een goede partij te spelen en zeker na het vorige verlies wilde ik graag
winnen. Ik speelde tegen een invaller die opende met een sterk centrum. Raymond
bleek snel te willen spelen, iets wat ik ook graag doe maar wat in het verleden
al regelmatig slecht is afgelopen.
Ik overwoog ditmaal mijn
tegenzetten zorgvuldig en hij verloor al snel een pion. Vervolgens zelfs een
paard of een loper. Ik moest wel blijven opletten vanwege een dreigend schaak met als gevolg stukverlies .
Ik ruilde eerst de dames af
waardoor hij niet meer kon rokeren.
Ik nam zijn loper hetgeen voor
mijn loper het gunstigst bleek te zijn.
Raymond bleef snel spelen en ik
wachtte rustig af. Even later kon ik weer een toren winnen.
Door daarna vaak schaak te geven
kreeg hij geen kans meer om terug in de partij te komen.
Ik bleef geconcentreerd en maakte
geen fouten.
Hans
maandag 10 april 2017
Stukkenjagers 6 laat eindelijk zijn ware gezicht zien.
Tegen Staunton 2 stond er voor de spelers van stukkenjagers 6
meer op het spel dan bij een gemiddelde partij.
Ze waren vastbesloten om zich van de laatst plaats af te vechten.
En zie wat een, tot op het bot, gemotiveerd team vermag.
Met 5,5 tegen 2,5 werden de spelers van Staunton 2 weggevaagd.
Alleen hun jeugdige talenten aan bord 7 en bord 8 wisten te winnen.
Je zag Paul Vermee en Wil Wouts al min of meer bleek wegtrekken toen ze de zeer jeugdige spelers zagen.
We weten het allemaal, tegen jeugdigen is er een extra druk.
Helaas ze gingen er aan onderdoor.
Maar de rest van het team had spelers van eigen leeftijd en maakte er korte metten mee.
Natuurlijk duurde de ene partij wat langer dan de anderen maar het resultaat mocht er wezen.
We verlieten de laatste plaats en schoven op naar plaats 6.
Als de competitie wat langer had geduurd hadden we best nog wel hoger kunnen eindigen.
Na de wedstrijd gingen de spelers van team 6 aan tafel bij Cinecitta, alwaar de charmante en ons welbekende Babs speciaal opgeroepen was om ons te bedienen. Er werd lekker gegeten, voldoende gedronken en plannen voor het nieuwe seizoen gesmeed.
De afspraken voor ons jaarlijks trainingskamp werden herbevestigd en een ieder wilde volgend jaar weer onderdeel van dit team uitmaken.
Echter daar gaat onze TL niet over, het is altijd weer de vraag welke talenten uit ons team worden weggekocht door de hogere teams.
We zijn inmiddels gewend aan de rol van kweekvijver van talenten.
Op het einde van de sessie sprak de TL een bewonderend woord tot elke
speler persoonlijk en bedankte hem voor zijn aandeel in dit alleszins bevredigende seizoensverloop.
We gaan volgende jaar voor nog meer!!
Wil Wouts TL
meer op het spel dan bij een gemiddelde partij.
Ze waren vastbesloten om zich van de laatst plaats af te vechten.
En zie wat een, tot op het bot, gemotiveerd team vermag.
Met 5,5 tegen 2,5 werden de spelers van Staunton 2 weggevaagd.
Alleen hun jeugdige talenten aan bord 7 en bord 8 wisten te winnen.
Je zag Paul Vermee en Wil Wouts al min of meer bleek wegtrekken toen ze de zeer jeugdige spelers zagen.
We weten het allemaal, tegen jeugdigen is er een extra druk.
Helaas ze gingen er aan onderdoor.
Maar de rest van het team had spelers van eigen leeftijd en maakte er korte metten mee.
Natuurlijk duurde de ene partij wat langer dan de anderen maar het resultaat mocht er wezen.
We verlieten de laatste plaats en schoven op naar plaats 6.
Als de competitie wat langer had geduurd hadden we best nog wel hoger kunnen eindigen.
Na de wedstrijd gingen de spelers van team 6 aan tafel bij Cinecitta, alwaar de charmante en ons welbekende Babs speciaal opgeroepen was om ons te bedienen. Er werd lekker gegeten, voldoende gedronken en plannen voor het nieuwe seizoen gesmeed.
De afspraken voor ons jaarlijks trainingskamp werden herbevestigd en een ieder wilde volgend jaar weer onderdeel van dit team uitmaken.
Echter daar gaat onze TL niet over, het is altijd weer de vraag welke talenten uit ons team worden weggekocht door de hogere teams.
We zijn inmiddels gewend aan de rol van kweekvijver van talenten.
Op het einde van de sessie sprak de TL een bewonderend woord tot elke
speler persoonlijk en bedankte hem voor zijn aandeel in dit alleszins bevredigende seizoensverloop.
We gaan volgende jaar voor nog meer!!
Wil Wouts TL
maandag 27 maart 2017
UNK vs Stukkenjagers 6
TL verkoopt vroegtijdig de “HUID”
Op 11 maart werd de match tegen UNK in Zevenbergen gespeeld.
We waren voltallig en op tijd. De partijen verliepen erg voorspoedig.
Zo voorspoedig dat ik tegen Cees, die een drankje ging halen, zei:
Als je kans ziet remise te halen mag dat want dan hebben we de match gewonnen.
Jeffrey stond namelijk verschrikkelijk goed.
Kijk even mee.
Zijn loper op f6, zijn toren op g7 en een toren op a2.
De vijandelijke Koning op h1.
Iedereen zag dat hij mat in twee zetten kon geven. Ziet u het ook, jazeker.
Aftrek dubbelschaak met Th2, de K moet naar f1, toren op h2 staat gedekt door toren op a2, dan T h1 en mat.
Iedereen zag het behalve Jeffrey.
Daarna begon de ellende en de irritatie en het chagrijn.
Cees bood remise aan en ineens kwamen we niet verder dan gelijkspel.
De diverse partijverslagen volgen hieronder.
Verkoop nooit de huid van de beer voor dat de beer geschoten is, is de harde les.
Hallo Wil,
Zojuist heb ik Willem II zien winnen van PEC Zwolle. Een mooi moment om even terug te blikken op de schaakmatch tegen Zevenbergen. Net als Willem II hadden wij de tegenstander in de wurggreep. Het eerste uur waren de tricolores heer en meester op het veld en Stukkenjagers 6 stond met 3-1 voor. Waar het voor onze voetballers heel hard werken was om de voorsprong te behouden, leek het voor ons een kwestie van tijd te worden totdat we de zege veilig zouden stellen. Maar de trots van Tilburg trok terecht de overwinning naar zich toe, terwijl wij moesten berusten in een gelijkspel. Een opmerkelijk incident deed zich voor aan een van de borden, namelijk tussen Jeffrey en diens tegenstander. Op een gegeven moment kwam Jeffrey uitermate geïrriteerd naar Jan en mij om te melden dat de tegenstander constant zat te praten, rare geluiden maakte en al bijna de hele partij niet meer genoteerd had. Toen stond hij helaas al reddeloos verloren nadat hij eerder een matvoering over het hoofd had gezien. Jan en ik begrepen zijn gemoedstoestand in het geheel en raadden hem aan om de partij te rekken totdat Hans zijn halfje op het droge had. Dan zouden we tenminste niet verloren hebben! Intussen had onze wedstrijdleider in alle euforie over Jeffreys goede stelling Cees geadviseerd om maar remise aan te bieden. Achteraf is 4-4 toch wel een terechte uitslag en dat zal duidelijk worden na de bevindingen over mijn eigen partij! Maar eerst denk ik dat wij een keer bij elkaar moeten komen voor een soort van morele herbewapening. Ik ben een voorvechter van sportief gedrag, maar als een tegenstander gaat zitten praten tijdens een partij moet dat aangekaart worden bij de teamleiders die dan gezamenlijk de betreffende speler tot de orde moeten roepen. Misschien kunnen we een keer tot afspraken komen. Let wel, ik neem niemand iets kwalijk en zeker jou niet Wil! Je hebt naar eer en geweten gehandeld. Je had zelfs voor notatieformulieren gezorgd! Uit de kunst. Dan nu mijn eigen partij: Jack de Visser-Jan Weijters Jack die alleen in de externe competitie voor Zevenbergen speelt omdat hij in Culemborg woont, koos voor de zogenoemde Bird-opening, die ik beantwoordde met een fianchetto op de damezijde en mijn tegenstander deed hetzelfde. Na zijn c2-c4 speelde ik de damepion naar d5 in plaats van naar d6. Ik wilde zo aanvallend mogelijk spelen ook al omdat ik zag dat hij een zwakke e-pion had. Ook Jack posteerde zijn damepion twee velden vooruit en nu was e4 een mooi veld geworden voor mijn paard op f6. Het andere paard ging via d7 naar f6. Inmiddels was er over en weer gerokeerd. In het middenspel ging ik op zijn zwakke e-pion spelen en de witspeler trok met de f-pion ten strijde en kon een pionnetje incasseren, maar met mijn fianchettoloper kon ik druk uitoefenen op de witte dame. Nog maar een pionnetje dan met schaak(!) dacht mijn opponent en toen kon ik zijn e-pion met schaak (!) inrekenen. De koning moest naar h1 en omdat wit zo schrok van mijn 21e zet (Dh4) koos hij van drie mogelijke voortzettingen niet voor de minst voor de hand liggende zet die tot remise zou hebben geleid, maar voor één van de twee mindere alternatieven die tot ondekbaar mat zouden leiden en hij gaf op. Nu begrijpt iedereen de gerechtvaardigde uitslag iets beter. Ik kwam thuis tijdens het naspelen tot deze conclusie: mijn overwinning was spectaculair maar minder glorieus dan ik in eerste instantie dacht! Natuurlijk was ik blij met het punt maar ik had mijn overwinning graag ingeruild voor twee andere zeges: die van Cees en Jeffrey.
Jan Weijters
Heren, mijn korte impressie.
Terwijl Jeffrey op bord 4 steeds roder aanliep en uit afgrijzen veelvuldig ging kijken hoe de anderen speelden en onze Grote Leider naast mij met zijn handen in de grijze haren langzaamaan in de tang werd genomen, slaagde ik er in het initiatief lange tijd te behouden. Maar waarom lukt het me niet om door te drukken, te blijven aanvallen - waardoor in dit geval remise het logische resultaat moest zijn? Voor een therapeutisch bijscholing houd ik mij aanbevolen.
Hans
Mijn tegenstander bouwde onze partij zeer voorzichtig op waardoor ik mijn stukken allemaal precies neer kon zetten waar ik dat wilde! Toen ik een paard van hem pakte, zag hij de dreiging die daarna ontstond op zijn dame en toren, maar hij reageerde passief door mijn loper niet terug te pakken. Gewoon een vol stuk vóór dus! Daarna besloot ik rustig te blijven en door af en toe her en der wat af te ruilen, bleef ik ook in het eindspel een stuk voor en uiteindelijk gaf de tegenstander op na een paardvork van mij die weer een kwaliteit zou opleveren. Mooie overtuigende overwinning dus al zeg ik het zelf en vandaag voegde Willem II daar een 2-0 overwinning aan toe. Dus mijn weekend kon absoluut niet meer stuk!
Groet,
Jan
Na een handvol zetten stond ik twee pionnen achter. Met wit nog wel en die achterstand liep op naar drie pionnen. Indachtig de wijze lessen van Kien besloot ik een paard te offeren voor twee pionnen. Op zulk een vreemde strategie had zwart niet gerekend en niet veel later won ik het stuk terug en ook nog de pion. En met een resterend gewonnen eindspel bood ik verdomd remise aan - is genoeg had onze TL gezegd ' - en dat werd uiteraard met verbazing aanvaard door een gedesillusioneerde Zevenberger.
Cees Zoontjens.
Op een gegeven moment werd ik erop geattendeerd dat de tegenstander van Jeffrey niet meer noteerde.
Kort daarvoor had hij aan de bar tegen me verteld dat dit zijn laatste partij was voor de competitie. Na 60 jaar schaken stopte hij ermee.
Dat hij die laatste partij toch nog wist te winnen moet hem een goed gevoel gegeven hebben.
Ik heb hem wel gevraagd te noteren maar wilde niet de partij claimen (terwijl hij dik gewonnen stond) omdat hij niet genoteerd had.
Ik wist trouwens ook niet of dat wedstrijdtechnisch wel kon?
In de laatste partij op 1 april gaan we de laatste plaats in de poule aan een ander club overdoen. Zeker weten.
Vr Gr Wil Wouts TL
Op 11 maart werd de match tegen UNK in Zevenbergen gespeeld.
We waren voltallig en op tijd. De partijen verliepen erg voorspoedig.
Zo voorspoedig dat ik tegen Cees, die een drankje ging halen, zei:
Als je kans ziet remise te halen mag dat want dan hebben we de match gewonnen.
Jeffrey stond namelijk verschrikkelijk goed.
Kijk even mee.
Zijn loper op f6, zijn toren op g7 en een toren op a2.
De vijandelijke Koning op h1.
Iedereen zag dat hij mat in twee zetten kon geven. Ziet u het ook, jazeker.
Aftrek dubbelschaak met Th2, de K moet naar f1, toren op h2 staat gedekt door toren op a2, dan T h1 en mat.
Iedereen zag het behalve Jeffrey.
Daarna begon de ellende en de irritatie en het chagrijn.
Cees bood remise aan en ineens kwamen we niet verder dan gelijkspel.
De diverse partijverslagen volgen hieronder.
Verkoop nooit de huid van de beer voor dat de beer geschoten is, is de harde les.
Hallo Wil,
Zojuist heb ik Willem II zien winnen van PEC Zwolle. Een mooi moment om even terug te blikken op de schaakmatch tegen Zevenbergen. Net als Willem II hadden wij de tegenstander in de wurggreep. Het eerste uur waren de tricolores heer en meester op het veld en Stukkenjagers 6 stond met 3-1 voor. Waar het voor onze voetballers heel hard werken was om de voorsprong te behouden, leek het voor ons een kwestie van tijd te worden totdat we de zege veilig zouden stellen. Maar de trots van Tilburg trok terecht de overwinning naar zich toe, terwijl wij moesten berusten in een gelijkspel. Een opmerkelijk incident deed zich voor aan een van de borden, namelijk tussen Jeffrey en diens tegenstander. Op een gegeven moment kwam Jeffrey uitermate geïrriteerd naar Jan en mij om te melden dat de tegenstander constant zat te praten, rare geluiden maakte en al bijna de hele partij niet meer genoteerd had. Toen stond hij helaas al reddeloos verloren nadat hij eerder een matvoering over het hoofd had gezien. Jan en ik begrepen zijn gemoedstoestand in het geheel en raadden hem aan om de partij te rekken totdat Hans zijn halfje op het droge had. Dan zouden we tenminste niet verloren hebben! Intussen had onze wedstrijdleider in alle euforie over Jeffreys goede stelling Cees geadviseerd om maar remise aan te bieden. Achteraf is 4-4 toch wel een terechte uitslag en dat zal duidelijk worden na de bevindingen over mijn eigen partij! Maar eerst denk ik dat wij een keer bij elkaar moeten komen voor een soort van morele herbewapening. Ik ben een voorvechter van sportief gedrag, maar als een tegenstander gaat zitten praten tijdens een partij moet dat aangekaart worden bij de teamleiders die dan gezamenlijk de betreffende speler tot de orde moeten roepen. Misschien kunnen we een keer tot afspraken komen. Let wel, ik neem niemand iets kwalijk en zeker jou niet Wil! Je hebt naar eer en geweten gehandeld. Je had zelfs voor notatieformulieren gezorgd! Uit de kunst. Dan nu mijn eigen partij: Jack de Visser-Jan Weijters Jack die alleen in de externe competitie voor Zevenbergen speelt omdat hij in Culemborg woont, koos voor de zogenoemde Bird-opening, die ik beantwoordde met een fianchetto op de damezijde en mijn tegenstander deed hetzelfde. Na zijn c2-c4 speelde ik de damepion naar d5 in plaats van naar d6. Ik wilde zo aanvallend mogelijk spelen ook al omdat ik zag dat hij een zwakke e-pion had. Ook Jack posteerde zijn damepion twee velden vooruit en nu was e4 een mooi veld geworden voor mijn paard op f6. Het andere paard ging via d7 naar f6. Inmiddels was er over en weer gerokeerd. In het middenspel ging ik op zijn zwakke e-pion spelen en de witspeler trok met de f-pion ten strijde en kon een pionnetje incasseren, maar met mijn fianchettoloper kon ik druk uitoefenen op de witte dame. Nog maar een pionnetje dan met schaak(!) dacht mijn opponent en toen kon ik zijn e-pion met schaak (!) inrekenen. De koning moest naar h1 en omdat wit zo schrok van mijn 21e zet (Dh4) koos hij van drie mogelijke voortzettingen niet voor de minst voor de hand liggende zet die tot remise zou hebben geleid, maar voor één van de twee mindere alternatieven die tot ondekbaar mat zouden leiden en hij gaf op. Nu begrijpt iedereen de gerechtvaardigde uitslag iets beter. Ik kwam thuis tijdens het naspelen tot deze conclusie: mijn overwinning was spectaculair maar minder glorieus dan ik in eerste instantie dacht! Natuurlijk was ik blij met het punt maar ik had mijn overwinning graag ingeruild voor twee andere zeges: die van Cees en Jeffrey.
Jan Weijters
Heren, mijn korte impressie.
Terwijl Jeffrey op bord 4 steeds roder aanliep en uit afgrijzen veelvuldig ging kijken hoe de anderen speelden en onze Grote Leider naast mij met zijn handen in de grijze haren langzaamaan in de tang werd genomen, slaagde ik er in het initiatief lange tijd te behouden. Maar waarom lukt het me niet om door te drukken, te blijven aanvallen - waardoor in dit geval remise het logische resultaat moest zijn? Voor een therapeutisch bijscholing houd ik mij aanbevolen.
Hans
Mijn tegenstander bouwde onze partij zeer voorzichtig op waardoor ik mijn stukken allemaal precies neer kon zetten waar ik dat wilde! Toen ik een paard van hem pakte, zag hij de dreiging die daarna ontstond op zijn dame en toren, maar hij reageerde passief door mijn loper niet terug te pakken. Gewoon een vol stuk vóór dus! Daarna besloot ik rustig te blijven en door af en toe her en der wat af te ruilen, bleef ik ook in het eindspel een stuk voor en uiteindelijk gaf de tegenstander op na een paardvork van mij die weer een kwaliteit zou opleveren. Mooie overtuigende overwinning dus al zeg ik het zelf en vandaag voegde Willem II daar een 2-0 overwinning aan toe. Dus mijn weekend kon absoluut niet meer stuk!
Groet,
Jan
Na een handvol zetten stond ik twee pionnen achter. Met wit nog wel en die achterstand liep op naar drie pionnen. Indachtig de wijze lessen van Kien besloot ik een paard te offeren voor twee pionnen. Op zulk een vreemde strategie had zwart niet gerekend en niet veel later won ik het stuk terug en ook nog de pion. En met een resterend gewonnen eindspel bood ik verdomd remise aan - is genoeg had onze TL gezegd ' - en dat werd uiteraard met verbazing aanvaard door een gedesillusioneerde Zevenberger.
Cees Zoontjens.
Op een gegeven moment werd ik erop geattendeerd dat de tegenstander van Jeffrey niet meer noteerde.
Kort daarvoor had hij aan de bar tegen me verteld dat dit zijn laatste partij was voor de competitie. Na 60 jaar schaken stopte hij ermee.
Dat hij die laatste partij toch nog wist te winnen moet hem een goed gevoel gegeven hebben.
Ik heb hem wel gevraagd te noteren maar wilde niet de partij claimen (terwijl hij dik gewonnen stond) omdat hij niet genoteerd had.
Ik wist trouwens ook niet of dat wedstrijdtechnisch wel kon?
In de laatste partij op 1 april gaan we de laatste plaats in de poule aan een ander club overdoen. Zeker weten.
Vr Gr Wil Wouts TL
donderdag 9 februari 2017
Stukkenjagers 6 - De Raadsheer 4
Toen
ik in café Jack’s trots vertelde dat we met 5,5 tegen 2,5 gewonnen hadden, werd
ik alom uitbundig gefeliciteerd, maar
meende ik ook een kritische opmerking te horen.
Ik
verstond: “Weet jij als TL eigenlijk wel altijd jullie
enorme potentie te mobiliseren?”.
Met
de rest van het speelschema in mijn achterhoofd mocht ik zeggen: “Let
op. Wie het laatst lacht,
lacht het best” en daar durf ik na het lezen van onderstaand
proza aan toe te voegen dat we niet alleen de schaakkwaliteiten heb weten te
mobiliseren, maar ook de aanwezige schrijverstalenten in
ons team.
Lees
de fraaie belevingen van de partijen, waar
gevoelens van vreugde en droefheid
naast
tactische spitsvondigheden met elkaar concurreren.
Let
op de mooie icoontjes in het verslag van Jan van den Dries en merk op dat er
nogal wat Willem II fans in ons team zitten.
Andries Delien -
Lars Vermeiren 1-0
Allereerst wens ik iedereen proficiat met de teamoverwinning. Dankzij de snelle 4-0 voorsprong en het slimme, zeer verdiende halfje van Cees.
Ik heb mijn eigen partij thuis meteen in de computer gestopt. Ik had in de aanval op de koningsvleugel een pion geofferd (18e zet). Tot mijn verrassing gaf de computer 0.00 aan als uiterst gelijke stand. Na mijn rustige Koningszet b8 (die ik volgens de computer helemaal niet hoefde te spelen) kwam mijn tegenstander met een grafzet om zijn ontwikkelingsachterstand versneld weg te werken. Waar ik klaar stond voor de aanval in het centrum, werd het mij nu gemakkelijk gemaakt met stukwinst. Later kwam daar nog dameverlies voor hem bij. Finito. Op naar Willem II.
Allereerst wens ik iedereen proficiat met de teamoverwinning. Dankzij de snelle 4-0 voorsprong en het slimme, zeer verdiende halfje van Cees.
Ik heb mijn eigen partij thuis meteen in de computer gestopt. Ik had in de aanval op de koningsvleugel een pion geofferd (18e zet). Tot mijn verrassing gaf de computer 0.00 aan als uiterst gelijke stand. Na mijn rustige Koningszet b8 (die ik volgens de computer helemaal niet hoefde te spelen) kwam mijn tegenstander met een grafzet om zijn ontwikkelingsachterstand versneld weg te werken. Waar ik klaar stond voor de aanval in het centrum, werd het mij nu gemakkelijk gemaakt met stukwinst. Later kwam daar nog dameverlies voor hem bij. Finito. Op naar Willem II.
Andries.
Tot slot: ik stond naar partij van Wil te kijken, toen ik mij realiseerde dat mijn dure handschoenen buiten op een andere fiets lagen. Ik schrok, haastte mij naar buiten, vond ze drijfnat en ben toen meteen naar huis gegaan. Ik hoop echt Wil dat je gewonnen hebt. Je had een prachtige aanval!
Tot slot: ik stond naar partij van Wil te kijken, toen ik mij realiseerde dat mijn dure handschoenen buiten op een andere fiets lagen. Ik schrok, haastte mij naar buiten, vond ze drijfnat en ben toen meteen naar huis gegaan. Ik hoop echt Wil dat je gewonnen hebt. Je had een prachtige aanval!
Cees Zoontjens -
Sander Nooijens 1/2–1/2
Aan
bord 2, met wit dus, kreeg ik een jeugdig talentje, Sander Nooijens, als
tegenstander, altijd een extra dimensie. Je wilt je niet
laten foppen, dus doe je het wat voorzichtiger aan.
Volgens zijn clubgenoten zou Sander een speelsterkte hebben van ongeveer 1500,
maar nog te weinig partijen hebben gespeeld voor een KNSB rating. Zijn zetten
waren logisch en voorkwamen de door mij geplande aanval op de koningsvleugel.
Eigenlijk kreeg ik pas rond de 30e zet een klein voordeeltje. Op dat moment was
de tussenstand 4-2 in ons voordeel, dus was remise
voldoende voor de teamwinst. Dat werd op de 33e zet aanvaard.
Hans van Driel - Rick
Mertens 1-0
Met
mijn nieuwe opening - waarvan ik de naam natuurlijk geheimhoud - drong ik mijn
tegenspeler in het defensief waaruit hij helaas wist te ontsnappen. Maar zijn
21e zet bracht me na diep nadenken torenwinst (bij naspelen bleek Ivar mijn
torenwinst overigens te kunnen voorkomen), waarna er voor Raadsheer Rick geen
houden meer aan was - wat een paar uur later ook gold voor Koning Willem II :-(
Een
gelukkige en bedroefde Hans
Jan van den Dries - Arno
van den Hoogen 1-0
Inderdaad
Hans, vreugde en verdriet wisselden elkaar in rap tempo af op zaterdag
de
4e februari!
Ik
had mijn tegenstander met m'n damegambiet al gelijk vanaf het begin bij de keel
gegrepen en heb hem eigenlijk de hele partij niet meer losgelaten.
Het
was heerlijk spelen voor mij en ik kwam twee, drie en later zelfs vier pionnen
voor te staan. Mijn twee torens en twee lopers vormden een zeer sterke aanval
en ik kon eigenlijk alleen maar goede zetten doen. Toen mijn tegenstander
uiteindelijk ook nog een toren verloor, gaf hij
terecht op.
Niets
van mijn scherpte zag ik later op de avond terug bij Willem II. De eerste helft
ging het nog wel, maar in de tweede helft lieten ze zich compleet aftroeven
door tien Heraclieden die drie keer scoorden in zes minuten tijd! Willem II was
als een bokser die onherkenbaar en murw gebeukt in de touwen hing!
SJ6 
Willem II 
Willem II
René Davidse -
William Gommers 0-1
Ik
heb zaterdagavond Willem ll - Heracles niet gezien en zaterdagmiddag een
prachtige aanval van mijn tegenstander op mijn koningsvleugel ook niet. Ik
vraag me hardnekkig af waar ik zaterdag wel naar gekeken heb.
De
schaakpartij ging lang gelijk op en ik stond redelijk comfortabel. Zachtjes
schoof William zijn zware stukken echter
naar de g-lijn om daar een aanval op mijn koning in te zetten. Ik vond het in
dat stadium toch nodig om met mijn dame een pionnetje op e3 mee te pikken en
verliet zodoende met de dame de koningsvleugel waardoor ik zijn aanval niet
meer tegen kon houden.
Een
mooie partij met een terechte winnaar.
Jan Weijters - Pascal
Roos 0-1
Beste
schaakvrienden,
Met
het zonnetje in de rug blik ik terug op de externe competitie van zaterdag 4
februari, met gemengde gevoelens weliswaar, maar als team hebben we het hoofd
boven water kunnen houden en dat is voldoende reden tot optimisme.
Toen
Herman Grooten en ik na een gezellig samenzijn bij Jack's door de regen naar de
auto liepen, was er genoeg stof tot napraten. Nou vallen er bij Herman
eigenlijk nooit stiltes en zijn anekdotes zijn vaak gelardeerd met persoonlijke
belevenissen en saillante details.
Op
de snelweg klonk over de zwiepende ruitenwissers heen het oude vertrouwde
geluid van "Langs de lijn" en wij hoorden met veel plezier dat Fran
Sol een penalty voor Willem II benutte. Helaas
duurde de wedstrijd een helft te lang.
In
dat opzicht had ik de aanmoedigingsleus van de TL wel ter
harte genomen: als Willem II kan winnen,
kunnen wij het ook. In de openingsfase probeerde mijn tegenstander druk op mij
uit te oefenen via de c-lijn, maar in het middenspel was er een evenwichtige
situatie ontstaan met kansen voor zowel wit als zwart. Dit keer kwam ik niet in
tijdnood, maar speelde ik de loper niet naar h5 en kon mijn opponent
zijn loper offeren en afwikkelen naar een gewonnen eindspel. Net als voor
Willem II duurde de match voor mij iets te lang!
Na
de partij gaf mijn tegenstander aan dat hij zich enorm geïrriteerd
had aan mijn Lc4 als derde zet. Hij liet zich verleiden om die te gaan
verjagen. Om die uiteindelijk naar a2 te drijven
verpestte hij heel zijn pionnenstructuur aan de damezijde. Toen
hij h6 speelde, verzwakte hij zijn koningsvleugel,
maar rokeerde toch naar die zijde. Zonder
dat ik gerokeerd had, kon mijn
aanval op de koningszijde beginnen.
Op
het moment dat we met 4-0 voorstonden,
raadpleegde ik de twee Jannen.
“Zal ik remise aanbieden en de twee
matchpunten binnenhalen of zal ik doorspelen?”
“Vraag dat maar aan de TL,” spraken zij
in koor.
Het
bevestigt mij in de stelling,
dat je voor belangrijke beslissingen in dit leven vooral op jezelf aangewezen
bent.
Gelukkig
heb ik doorgespeeld en een stevige aanval winnend kunnen afsluiten.
Wil
Ivar vd Heide -
Hannie Hermans 1-0
In de opening mocht ik een pion winnen, ik kwam dus
ook beter uit de opening.
Daarna kwam Hannie er egenlijk niet meer aan te pas.
Ze gaf mij alle tijd en ruimte om een stevige aanval
op haar Koning te creëren.
Na een mooie paardenvork kon ik haar Dame van het
bord halen.
In het verdere verloop van de wedstrijd maakte ik
deze keer geen blunders, en dus leidde het zowaar tot winst.
Willem 2 verloren, Stukkenjagers 6 gewonnen. Voor
wat hoort wat.
Ivar
woensdag 28 december 2016
DSC 2 - Stukkenjagers 6: 5-3
En dus verlieten wij bedrukt en ontevree,
Die gordel van smart ( voor ons toch!)
Die zich daar slingert tussen NAC en Willem II.
Vanuit Eindhoven vertrok ik 1 minuut te laat met de trein, waardoor ik al direct in de stress raakte. Maar op het traject werd het verschil weer geneutraliseerd. Toen de trein ons beruchte parkeerterrein passeerde zag ik Cees en Ivar staan wachten op de overige leden van het team. Om 12.05 u liep ik snel van het station naar de afgesproken plek. In opperste concentratie werd ik opgeschrikt door het geclaxonneer van onze teamleider die mij enthousiast toezwaaide.
Even later waren we op weg naar de speellokatie "De Heeren van Dongen". Wij mochten aantreden tegen het tweede team van DSC.
Mijn tegenstander was een gepensioneerde militair, die over de kwalijke eigenschap beschikte om hardop commentaar te geven: dat was niet zo slim van mij, ik maak wel meer fouten, die zet had ik ook gedaan, tja er is niets anders mogelijk, en meer van dergelijke kwalificaties. Best wel irritant, ik weet niet of het bewust was, laat ik uitgaan van het goede in de mens en hem als aardig bestempelen.
De partij begon wild: b2-b4, een opening die bekend staat als de Poolse opening, Sokolsky-opening of de Oerang Oetan. De laatste benaming was van Tartakower die in 1924 tijdens een schaaktoernooi in New York in een dierentuin een Orang Oetan zag die hem deed denken aan de b-pion die bij de Sokolsky-opening omhoog klauterde.
Eigenlijk had ik het plan opgevat om origineel te openen op een rustige e4 of d4-opening, maar nu werd ik zelf verrast. Na even te hebben nagedacht koos ik toch maar niet voor f7-f5 en antwoordde met d7-d5. Hij fiancetteerde de Dameloper en na de opening en in het middenspel stonden zowel mijn pionnen als mijn stukken beter opgesteld met twee aanvallende lopers op de Damevleugel. De hele wedstrijd had ik een goede tijdcontrole, ik stond op dat punt steeds voor. Tegen het eind ging ik wat meer tijd gebruiken omdat ik toch wel aan winnen dacht. Als team stonden wij eerst voor met 2-0 dankzij René en Ivar, echter toen ik als laatste achter het bord de kastanjes uit het vuur moest slepen ging het mis. Ik moest winnen om voor het team een wedstrijdpunt te behalen, ging risico's nemen en dat pakte verkeerd uit. Ergens in de zaal lag een hond onder de tafel van tijd tot te janken en dat wilde ik zelf ook het liefst doen. Ik deed nog een uiterste poging om op de Damevleugel een van mijn pionnen te laten promoveren, maar mijn tegenstander slaagde daar eerder in en toen was het over en uit. Over de opzet van de partij ben ik tevreden maar over het resultaat uiteraard niet. Sorry jongens!
Die gordel van smart ( voor ons toch!)
Die zich daar slingert tussen NAC en Willem II.
En we waren nog wel zo vriendelijk
ontvangen in Dongen. Het aanwezige hondje in de speelzaal blafte ons
bemoedigend toe –vooral bij foute zetten onzerzijds-, de seniordame naast René
z’n bord gezeten, als extra waakhond, wist van geen wijken en toch kregen we in
deze ambiance kouwe voeten. Osman Hamraz raakte naar eigen zeggen verblind door
de schoonheid van het roodharige barmeisje, liep een rood hoofd op en kreeg een
nul. Ikzelf speelde een tam partijtje. Nadat beide koningen de hen beschermende
pionnen hadden zien verdwijnen, werd de vlag gestreken, remise. Hoe het de rest
verging lees je hieronder in een persoonlijk verslag.
Jan Weijters:
Hierbij mijn verslag van de partij tegen
Frans v.d. Burght van de Dongense Schaakclub.
Ik wil beginnen met de constatering dat
ik de nederlaag volledig aan mezelf te wijten heb! Vanuit Eindhoven vertrok ik 1 minuut te laat met de trein, waardoor ik al direct in de stress raakte. Maar op het traject werd het verschil weer geneutraliseerd. Toen de trein ons beruchte parkeerterrein passeerde zag ik Cees en Ivar staan wachten op de overige leden van het team. Om 12.05 u liep ik snel van het station naar de afgesproken plek. In opperste concentratie werd ik opgeschrikt door het geclaxonneer van onze teamleider die mij enthousiast toezwaaide.
Even later waren we op weg naar de speellokatie "De Heeren van Dongen". Wij mochten aantreden tegen het tweede team van DSC.
Mijn tegenstander was een gepensioneerde militair, die over de kwalijke eigenschap beschikte om hardop commentaar te geven: dat was niet zo slim van mij, ik maak wel meer fouten, die zet had ik ook gedaan, tja er is niets anders mogelijk, en meer van dergelijke kwalificaties. Best wel irritant, ik weet niet of het bewust was, laat ik uitgaan van het goede in de mens en hem als aardig bestempelen.
De partij begon wild: b2-b4, een opening die bekend staat als de Poolse opening, Sokolsky-opening of de Oerang Oetan. De laatste benaming was van Tartakower die in 1924 tijdens een schaaktoernooi in New York in een dierentuin een Orang Oetan zag die hem deed denken aan de b-pion die bij de Sokolsky-opening omhoog klauterde.
Eigenlijk had ik het plan opgevat om origineel te openen op een rustige e4 of d4-opening, maar nu werd ik zelf verrast. Na even te hebben nagedacht koos ik toch maar niet voor f7-f5 en antwoordde met d7-d5. Hij fiancetteerde de Dameloper en na de opening en in het middenspel stonden zowel mijn pionnen als mijn stukken beter opgesteld met twee aanvallende lopers op de Damevleugel. De hele wedstrijd had ik een goede tijdcontrole, ik stond op dat punt steeds voor. Tegen het eind ging ik wat meer tijd gebruiken omdat ik toch wel aan winnen dacht. Als team stonden wij eerst voor met 2-0 dankzij René en Ivar, echter toen ik als laatste achter het bord de kastanjes uit het vuur moest slepen ging het mis. Ik moest winnen om voor het team een wedstrijdpunt te behalen, ging risico's nemen en dat pakte verkeerd uit. Ergens in de zaal lag een hond onder de tafel van tijd tot te janken en dat wilde ik zelf ook het liefst doen. Ik deed nog een uiterste poging om op de Damevleugel een van mijn pionnen te laten promoveren, maar mijn tegenstander slaagde daar eerder in en toen was het over en uit. Over de opzet van de partij ben ik tevreden maar over het resultaat uiteraard niet. Sorry jongens!
René Davidse:
Bord 8: Met zwart
tegen Arnold van de Hout c.s
De klokken
werden iets later ingedrukt omdat nog niet alle toeschouwers binnen waren.Het
werd een rustige opening van beide kanten met het vierpaarden spel.Ik besefte
dat dit een lange zit zou worden met omzichtig manoeuvreren waarbij ik mijn
concentratie moest zien vast te houden.Maar nadat ik een drankje aangeboden
kreeg van een lieftallige dame en mijn tegenstander niet, flitste het woord
uitdrogingsverschijnselen door mijn hoofd.
Maar de
partij werd abrupt beëindigd toen rond de 20ste zet een clash
ontstond tussen de torens en beide dames. De dame op het bord wel te
verstaan want de dame naast mij toonde toch wel enige sympathie voor mijn spel
naarmate de partij vorderde. Zij deed geen vlieg kwaad, dat zag je zo! Na een
misrekening van mijn tegenstander waarbij hij zijn dame en één van de torens
verloor gaf hij direct op. Mijn eerste punt voor Stukkenjagers 6 is in de
pocket!
Wil Wouts:
In
wezen stond ik goed, echter offerde te snel een stuk om ruimte op zijn
koningsvleugel te krijgen.
Dat ik daarna een rekenfout maakte
en hem met een tussenschaakzetje de kans gaf een toren te winnen, maakte het
niet beter. Dat we uiteindelijk een 100%
betere score hadden dan voorheen is prijzenswaardig. Er had veel meer
ingezeten.
Jan van den Dries:
Het was een
spannende partij op bord 5. Ik kwam met wit goed en aanvallend uit de opening
en had een sterk centrum met pionnen op c4, d4 en e4. Ik overzag in het
middenspel helaas dat ik een pion kon winnen maar tien zetten later won ik een
paard door onoplettendheid van de tegenstander. Hij had daarentegen een
levensgevaarlijk loperpaar en dwong me uiteindelijk een paard terug te geven.
In het eindspel had hij het loperpaar en drie pionnen en ik paard, loper en
drie pionnen. Uiteindelijk werd het na herhaling van zetten een toch wel voor
beide partijen terechte remise. Mijn eerste externe halfje dit seizoen en dat
koester ik dus maar.
Hans van Driel:
Tegenstander
bleek mijn d4-opening uit het hoofd te hebben geleerd, nam vervolgens het
initiatief over en liet mij verkleumd en verbouwereerd het nakijken met 1 pion
meer die kon doorschuiven naar het dame-schap.
Ivar van der
Heide:
Ik mocht met
zwart op bord 4 spelen tegen Maarten Daamen.Na een wat saaie opening zag ik een
kans om zijn E pion te verdubbelen. Deze kans heb ik maar gepakt want
meer zat er volgens mij niet in. Na wat zetjes die er weinig toe deden besloten
we het eindspel in te gaan. Als een malle begon mijn tegenstander alles af te
ruilen wat er maar te ruilen viel. Op het bord stonden alleen nog pionnen en 2
koningen. Helaas voor mijn tegenstander ( en gelukkig voor SJ6) deed wit 1 zet
verkeerd. Ik kon met mijn koning naar het centrum wandelen om zo een veel actievere
koning te creeren. Wit deed nog wat nietszeggende pionzetten en besloot toen de
handdoek in de ring te gooien. Eindelijk weer een overwinning op mijn naam.
Tja, het had per saldo beter
gemoeten, maar hoe doe je dat met kouwe voeten?
Cees Zoontjens
dinsdag 6 december 2016
De Baronie 4 komt schaakles geven
Ondanks
het enorme ratingverschil met de kampioens kandidaat , waren er toch
aantrekkelijke partijen in de wedstrijd van zaterdag 26 november 2016.
Aan
bord 1 speelde de bekende Goddery (1712), destijds een van de coryfeeën van het
Belgische schaakgebeuren, tegen Andries Deliën.
Andries
liet hem geen kans, alles werd zo zorgvuldig en weloverwogen verdedigd dat een
remise het hoogst haalbare was voor de Bredase speler. Andries was heel tevreden.
Bij het naspelen op de computer gaf die de gespeelde zetten aan als beste zetten. Nou mooier kan bijna
niet.
Bord
twee speelde de TL de Smet (1685) tegen Cees Zoontjens. Tijdens de partij kwam
Cees informeren of hij een remise aanbod mocht accepteren.
Daar
dit geen extra voordeel op zou leveren, mocht hij van mij doorspelen onder het
motto van ‘de dood of de gladiolen’.
Door
risicovol spel probeerde Cees zijn kansen te grijpen.
Echter
door een eeuwige schaak dreiging werd het wel erg ingewikkeld en achteraf mocht
Cees blij zijn dat er opnieuw een remise aanbod kwam.
Aan
bord drie speelde Jan Weijters een knappe partij tegen de heer van Weelde
(1574). Er stonden zoveel stukken midden op het bord dat het wel erg
ingewikkeld was. Uiteindelijk had zijn tegenstander veel, veel meer ervaring.
Zo’n
dertig jaar meer ervaring. Met zijn 98 jaar kan men slechts diep respect en
bewondering hebben voor deze bijzondere tegenstander.
Ook
Jan van den Dries was er van onder de indruk. Zozeer zelfs dat hij volledig onnodig,
in en bijna gelijke stelling, zijn dame offerde zonder tegenvoordeel.
Rene
Davidse aan bord vijf (Ja, bij stukkenjagers 6 kun met voldoende talent snel
promotie aan de bord volgode maken)
gaf
lang voldoende tegenspel.
In
het eindspel was een klein minder zetje voldoende om het onderspit te delven.
Ivar
bood op bord 6 remise aan en op hetzelfde moment zag hij dat hij twee zetten
later een mat had kunnen geven.
Bij
zorgvuldiger analyse bleek dat toch niet helemaal waar.
Dus
de remise was een terechte uitslag.
Aan
bord 7 kwam de TL niet lekker uit de opening en moest vanaf het begin achter de
feiten aan hollen.
Geen
prettige partij. Zijn tegenstander Willem van Kooten (1494) een bekende naam,
geen familie van ??
Verliezen
na een mooie partij is minder erg dan
zo’n kansloos gebeuren. Het zij zo. Het leven van een TL zit vol kleine
teleurstellingen. Lessen in bescheidenheid zullen we het maar noemen.
Ook
Paul Vermee kwam niet optimaal uit de opening.
Maar
er was toch nog een foutje in het eindspel nodig om te verliezen.
Eigenlijk
hebben we teveel in het eindspel verloren na mooie spannende partijen.
Mogelijk
dat de volgende lesgever aandacht aan het eindspel kan geven.
Maar
niet te lang getreurd na deze 6,5 tegen 1,5 afstraffing.
Onze
eerste overwinning komt steeds dichterbij.
Wil
Wouts TL
Bovenstaand verslag mocht de
redactie op 26 november 2016 ontvangen van ondergetekende die dit verslag mede
ook keurig had gecced naar al zijn teamgenoten. Hieronder hoe het daarna verder
ging een vervolg dat we jullie zeker niet willen onthouden en dat gewoonweg een
plaats in de annalen verdient:
26-11-2016
Dag Wil,
Allereerst dank voor je snelle
verslag. Het is wel te veel eer. Genuanceerd is het: veel van de zetten die ik
deed, gaf de computer ook aan. Niet allemaal.
Ik ben je erkentelijk voor de manier
waarop jij met je teamgenoten communiceert. Dat geeft me een goed gevoel. Dank
je wel, daarvoor.
Goed weekend.
Vriendelijke groet,
Andries.
26-11-2016
Beste Wil,
Hartelijk dank voor het uitgebreide verslag. Een paar aanvullingen:
1. Na afloop had ik het gevoel dat we met z'n allen naar een bakker waren geweest en met drie halfjes waren thuisgekomen;
2. Toen ik hoorde dat mijn tegenstander 98 was moest ik even aan die film "De 100-jarige die uit het raam klom" denken. Even maar, want hij bewoog zich voort achter een rollator, dus zo'n halsbrekende toer had hij nooit kunnen uithalen. Maar mijn hersencellen legden het tenslotte wel af tegen de zijne. Toen ik een loper weggaf (het is wel Sinterklaastijd!), offerde ik nog maar wat om de man in verwarring te brengen hetgeen vergeefse moeite was: het leek geen enkel moment op het geforceerde pat uit de schaakles van Mart Nabuurs. Het leek veel meer op het niet opvolgen van Cesars goede raad uit de les daarvoor;
3. Mijn vriend Jan vd Dries was dus niet de enige die vrijgevig was; ik denk dat Sinterklaas te zeer zijn stempel op onze opvoeding heeft gezet: beiden waren wij deze middag bijzonder goedhartig;
4. Toen ik rond de klok van vier uur het Cinecittagebouw uitliep, kwam Sinterklaas mij zowaar op zijn paard tegemoet, hij zei zelfs vriendelijk goedendag. Tijdens het schaken kwam hij ook al een keer door de Willem 2 straat begeleid door een hoog hoempapagehalte. De halve zaal stormde naar het raam om een glimp op te vangen van de gulle bisschop. Meteen dacht ik bishop takes a5. Ik denk dat ik door dit tafereel van mijn apropos ben geraakt. Iemand moet tenslotte de schuld krijgen. Sinterklaas krijgt de Zwarte Piet toegespeeld, zolang het nog kan, vanaf volgend jaar wordt dat een veeg uit de pan van de welbekende veegpiet.
Groet,
Jan Weijters
27-11-2016
Hoi Wil,
Sorry, hopelijk
vind je het niet erg maar Ik herken me niet in jouw verslag van mijn partij.
Nadat ik remise had afgeslagen, ik stond immers twee pionnen voor, probeerde
mijn tegenstander eeuwig schaak te forceren met een torenoffer:.., Txh2;
Dat kon ik
echter pareren door een toren terug te offeren waarna ik feitelijk een gewonnen
eindspel overhield: Dame plus 4 tegen dame plus 2 pionnen. Helaas verslikte ik
me even later toch nog en kwam er alsnog een eeuwig schaak in de stelling. En
zo liet ik mijn tegenstander met remise ontsnappen. “Oef, daar kom ik goed weg”
zei Sander.
groeten
Cees
27-11-2016
Allen,
Wil bedankt voor het verslag. Wat mij betreft twee kleine correcties:
1) Jans tegenstander was geen 98 maar 'slechts' 96. Niet minder knap, maar toch! De man is al 80 jaar lid van Baronie!
2) Ik offerde geen dame, maar maakte een enorme blunder (wel onder druk) die inderdaad wel paste in de vrijgevige Sinterklaastijd.
Groeten,
Jan
27-11-2016
Heren
Sorry voor
alle kleine of grote foutjes in het verslag.
Zelfs mijn
perceptie van de gespeelde partijen blijkt niet helemaal conform de realiteit.
Met andere
woorden, het lijkt erop dat er voor de loop van het verhaal hier en daar wat
uit de duim gezogen is.
Dit zou niet
moeten kunnen.
Hopelijk
kunnen jullie het toch allemaal een plek geven.
Het is al aangeboden voor het clubblad dus dit slepen
we met ons mee.
Vr Gr Wil
Dan krijgen we het volgende mailtje
waar we om geen geschiedvervalsing met betrekking tot het eerst ingezonden
stukje te plegen hier onverkort opnemen doch niet verwerkt hebben zoals
schrijver ons vraagt:
27-11-2016
Beste Anne. beste Harry
Willen jullie in de versie die je van César gekregen
hebt van het verslag een aanpassing doen.
Laat de
alinea van bord twee vervallen en vervang door de volgende:
Over de partij aan bord twee verteld Cees Zoontjens het volgende:
Nadat ik remise had afgeslagen, ik stond immers twee pionnen voor, probeerde mijn tegenstander eeuwig schaak te forceren met een torenoffer:.., Txh2;
Over de partij aan bord twee verteld Cees Zoontjens het volgende:
Nadat ik remise had afgeslagen, ik stond immers twee pionnen voor, probeerde mijn tegenstander eeuwig schaak te forceren met een torenoffer:.., Txh2;
Dat kon ik
echter pareren door een toren terug te offeren waarna ik feitelijk een gewonnen
eindspel overhield: Dame plus 4 tegen dame plus 2 pionnen. Helaas verslikte ik
me even later toch nog en kwam er alsnog een eeuwig schaak in de stelling. En
zo liet ik mijn tegenstander met remise ontsnappen. “Oef, daar kom ik goed weg”
zei Sander.
Mijn perceptie bleek te ver van de waarheid en
daardoor onacceptabel voor publicatie.
In het
vervolg zal ik als ik een verslag, schrijf het eerst voorleggen aan het team en
dan aan César en dan pas aan jullie aanbieden voor het blog/clubblad.
Dat bespaart een hoop werk en mogelijk irritatie.
Het zou fijn zijn als ik nog op tijd was met mijn
verzoek.
Vr Gr W
Wouts
28-11-2016
Heren,
Prachtig hoe
onze Grote Leider erin slaagt een wedstrijd die zich nooit heeft afgespeeld
toch van een verslag te voorzien. Bizarre details ontbreken niet en
zouden ons hebben kunnen waarschuwen, zoals de 96-jarige die niet uit het raam
sprong, opeenvolgende torenoffers, tegenstanders met vals commentaar,
computerzetten uit het niets getoverd, en enorme blunders bij wie je dit niet
verwacht.
Het siert
zijn bescheidenheid dat wij in deze fictie verliezen.
Naar
verluidt doorzag de competitieleiding deze opmerkelijke fantasie. Het
wedstrijdformulier bleek een kopie van een eerdere wedstrijd die wij verloren
met slechts anderhalve punt aan onze zijde in een verwarrende samensteling.
Met jullie
toestemming verstuur ik deze mail ook aan ons schaakbulletin opdat de
werkelijkheid recht wordt gedaan.
Hans, vanaf
Terschelling.
Hierbij hield het op en het
vermoeden bestaat gezien de ondertekening van Hans in zijn laatste mail dat het
team zich heeft teruggetrokken ten einde in alle (internet)stilte en rust zich
voor te bereiden op de volgende competitieronde. Maar dan toch de volgende
dag…:
29-11-2016
Beste Allen
Fijn dat
onze buitencorrespondent zo genoten heeft van onze wedstrijd en van het
verslag.
Toch kan het
zijn dat de door hem gebruikte term "Grote Leider`' voor dit "kleine
leed" een correctieve aanwijzing krijgt.
In de zin
van een verslag wordt eerst aan de spelers voorgelegd.
Die kunnen
er de voor hen pijnlijke dan wel onwelgevallige details uithalen, dan gaat het
naar de echte grote leider C.B. die haalt er de stijl en spelfouten uit en dan
gaat
het aangeboden worden voor publicatie.
Hiermee moet eenieder toch erg tevreden zijn.
Wil vanaf T
Dan komt ten
slotte de ‘evil genius’:
29-11-2016
Hoi
bloggers,
Misschien
leuk om de hele correspondentie (met weglating van mailadresssen?) op de blog
te zetten: The Making Of het verslag De Stukkenjagers 6 – De Baronie 4 ? Er is
ook nog een correctieve mail van Cees Zoontjens, die de feeststemming verhoogt.
Die zou er dan ergens tussen geplakt kunnen worden.
groetjes,
César
Abonneren op:
Posts (Atom)